Ένας πόλεμος έχει ξεκινήσει τον τελευταίο καιρό. Για όλα φταίει η Σαντορίνη, ή μάλλον οι υπερβολικά πολλές ώρες εργασίας στη Σαντορίνη.
Το μεγαλύτερο διάστημα που έμεινα εκεί, έφτανα στο σπίτι πολύ αργά το βράδυ και το μόνο που ήθελα, ήταν να κάνω ένα μπάνιο και να κοιμηθώ για να φύγω νωρίς το πρωί στη δουλειά.

Για τη διατροφή μου φρόντιζαν τα διάφορα delivery του νησιού. Μας έφερναν το φαγητό στο γραφείο. Οι επιλογές δεν ήταν και πάρα πολλές. Είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε συγκεκριμένα φαγητά εστιατορίου, πίτσας, γύρου και μπαγκέτας από το σούπερ μάρκετ. Για να πω την αλήθεια προτιμούσα την μπαγκέτα από όλα τα υπόλοιπα που ήταν βουτηγμένα στις κρέμες γάλακτος και τα τηγανόλαδα. Όταν τα έτρωγες δε μπορούσες να κουνηθείς για τις επόμενες δύο ώρες.
Τις ημέρες που καταφέρναμε να μαγειρέψουμε, τις χαιρόμασταν σα να ήτανε γιορτή. Μεγάλο πράγμα το σπιτικό φαγητό.
Όταν επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη, φυσικά τα ντουλάπια μου ήτανε άδεια. Για το ψυγείο ούτε συζήτηση, το μόνο που είχε ήταν γατοτροφή.
Χρειάστηκαν λίγες ημέρες μέχρι να βάψω το σπίτι μου, στις οποίες συνέχιζα να τρώω συχνά πυκνά έτοιμες τροφές.
Ξέρετε κάτι;
Σιχάθηκα. Τα βαρέθηκα όλα. Δε θέλω να ξαναδώ πακετά έξω από την πόρτα μου.
Πέταξα το αρχαίο ψυγείο μου, το οποίο πρέπει να κατασκευάστηκε την εποχή του Νώε περίπου, και αγόρασα ένα καινούργιο που το συμπάθησα από την πρώτη στιγμή.

Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει και εγώ έχω άρχισα να συγκεντρώνω τα πολεμοφόδια μου.
Και μου αρέσει αυτή η μάχη.










Αυτό τον πόλεμο πρέπει να τον αρχίσω και εγώ!
Πίστευα ότι οι πολλές ώρες δουλειές θα με έκαναν να χάσω κιλά.
Αντίθετα οι πολλές ώρες δουλειάς με έκαναν να πάρω κιλά.
Αυτό βέβαια γιατί επιστρέφοντας σπίτι μετά απο μιαμιση ημέρα ,το μόνο που θέλω να κάνω είναι ένα μπάνιο ,να φάω κάτι και να χωθώ κάτω απο το πάπλωμα.
Έτσι παίρνω junk food απο το δρόμο που ώρες ώρες το σιχαίνομαι!
Τελευταία έχω αρχίσει και κάνω ότι έκανε η γιαγια μου όταν γύριζε απο το χωράφι… ψωμί…τυρί…ντομάτα…και ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.
Πόσο μου έχει λείψει το μανίσιο(της μάνας) φαγητό! Μαμά ανυπομονώ να δοκιμάσω τις λιχουδιές σου!
Η αλήθεια είναι πως η κατηγορία έτοιμου φαγητού αντιστοιχεί στην κατηγορία “μαζευόμαστε πολλοί να δούμε αγώνα” ή “πεθαίνω από την πείνα και πρέπει να φάω άμεσα”… Δυστυχώς οι πολύ γρήγοροι τρόποι ζωής-καθημερινότητας και η απαιτητική ζωή μας τα επιβάλλουν καλώς (η εδώ κακώς)… Πιστεύω πως μία καλή λύση είναι το μαγείρεμα εντός των ημερών και ωρών που μπορούμε και η φυλαξή τους στην ψύξη-κατάψυξη (εδώ επιβάλλεται η χρήση φούρνου μικροκυμάτων). Δοκιμάστε και τα φρούτα! 2 ημερησίως επιβάλλονται
Όσο για το θέμα της σαλάτας…καλύτερα να είναι χθεσινή και φτιαγμένη από τα χέρια σας παρά “σημερινή” και από κατάστημα…