Νομίζω πως ένοιωσα το ίδιο συναίσθημα όπως τότε που ήμουν παιδάκι και έφτιαξα τα πρώτα μου κουλουράκια.
Τελικά όλη αυτή η ιδέα με το sheblogs.eu είναι αρκετά χαλαρωτική και διασκεδαστική ως διαδικασία.
Αυτές τις ημέρες, έφτιαξα τα πρώτα μου τυριά. Στην αρχή έφτιαξα το πολύ εύκολο ινδικό τυρί πανίρ.
Στη συνέχεια έφτιαξα κατά λάθος ένα αλμυρό μαλακό τυρί κρέμα που ξεκίνησε να γίνει πανίρ όμως λοξοδρόμησε στην πορεία με τις αλχημείες μου. Την κατάσταση έσωσε την τελευταία στιγμή η μαμά-δεν-πετάμε-τίποτα-Ισμήνη. Ανακατέψαμε τις τεχνικές μας και βγήκε σχεδόν ένα κιλό μαλακό τυρί.
Στην προσπάθεια μου να τα φωτογραφίσω, διαπίστωσα πως ο φωτισμός του σπιτιού μου δεν είναι ότι καλύτερο για να φωτογραφίζω τυριά. Βγαίνουν κιτρινωπά αντί για λευκά.
Σήμερα σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω το τυρί-κρέμα για να φτιάξω ρολάκια με μελιτζάνες.
Νομίζω πως θα συνεχίσω τους πειραματισμούς μου με την κατασκευή τυριού για πολύ καιρό ακόμα. Έχει πολύ πλάκα ως διαδικασία.
Πρέπει να βρω να αγοράσω από κάπου και τυρομαγιά, που όπως έμαθα τη λένε πυτιά. Με τη μόνη διαφορά, ότι προτιμώ να βρω φυτική πυτιά κι όχι ζωική.
Σλουρπ! Δεν ξέρω τι γεύση είχει, αλλά οπτικά τουλάχιστον μου έρχεται να το φάω!
Μια χαρά γεύση είχαν και τα δύο!
Το πανίρ το χρησιμοποίησα σε ένα φαγητό με σπανάκι.
Το αυτοσχέδιο, κατά λάθος τυρί, δεν έχει τελειώσει ακόμα. Το έβαλα σε άλμη και συντηρείται μια χαρά ακόμα.
μαιρη την φυσικη μαγια θα την παρεις απο το ζωο ειναι το στομαχι του και θα πρεπει να ειναι μικρο δηλ. να εχει φαει μονο γαλα και οχι αλλους καρπους