Τα αντίδια μου έχουν αρχίσει να μεγαλώνουν και ήδη έχω μεταφυτεύσει αρκετά από αυτά σε μεγαλύτερες γλάστρες και ζαρτινιέρες ώστε να έχουν περισσότερο χώρο να αναπτυχθούν.
Η κηπουρική, όπως συνηθίζω να λέω χαριτολογώντας σε διάφορους φίλους, δεν είναι και πυρηνική φυσική. Πέρνεις σπόρο, φυτεύεις σπόρο στο χώμα, περιμένεις, πειραματίζεσαι, μαθαίνεις.
Τα αντίδια μου έχουν αρχίσει να μεγαλώνουν και ήδη έχω μεταφυτεύσει αρκετά από αυτά σε μεγαλύτερες γλάστρες και ζαρτινιέρες ώστε να έχουν περισσότερο χώρο να αναπτυχθούν. Παρόλο που δεν πρόσθεσα κοπριά στο χώμα, γιατί δε πρόλαβα να επισκεφτώ κάποιο φυτώριο, μεγαλώνουν κανονικότατα και με γρήγορους ρυθμούς.
Σε λίγο καιρό φαντάζομαι πως θα αρχίσω να κόβω τα πρώτα φυλλαράκια για τις σαλάτες μου. Κι αυτά τα φυλλαράκια θα διανύσουν τη μέγιστη απόσταση των 5-6 μέτρων μέχρι το τραπέζι μου.
Σαφώς και γνωρίζω πως δεν μπορώ να καλύψω όλες τις διατροφικές ανάγκες μου με τις γλάστρες μου, αλλά από το τίποτα είναι κάτι. Κι αυτό το κάτι που ξεχωρίζει ανάμεσα στα τσιμέντα, σε κάνει να χαμογελάς το πρωί.
Δεν είναι δύσκολο να μεγαλώσεις σαλάτες σε γλάστρα. Εδώ κι ένα μήνα δε χρειάστηκε να αγοράσω φρέσκα κρεμμυδάκια και το πείραμα μου συνεχίζεται κανονικότατα πρασινίζοντας τις γλάστρες μου.
