Ο Ιβίσκος είναι ένα υπέροχο φυτό με εντυπωσιακά λουλούδια. Ποιό είδος όμως αυτό το σπάνιο είδος που γίνεται δέντρο;
Photographer: GIPE25
Εκείνο που κάνει τους Ιβίσκους της Κρήτης να διαφέρουν είναι πως δεν πρόκειται για μικρά φυτά εσωτερικού χώρου ή έστω θάμνους όπως τα γνωρίζουμε στις πόλεις, αλλά δέντρα περίπου 1,5 – 2 μέτρων, γεμάτα μεγάλα (κυρίως) άσπρα και ροζ άνθη.
Πραγματικά οι Ιβίσκοι – δέντρα, είναι κάτι τελείως διαφορετικό και πολύ πιο όμορφο από αυτό που γνωρίζουμε. Ε, ζήλεψα. Επισκέφθηκα ένα φυτώριο της Κρήτης αλλά δεν στάθηκα τυχερή. Αποφάσισα να βρω τους συγκεκριμένους Ιβίσκους στην Αθήνα. Αλλά δεν ήθελα τους συμβατικούς. Ήθελα τους άλλους, τους μεγάλους.
Πρώτο πράγμα, διάβασμα. Τι είδους Ιβίσκοι ήταν αυτοί που γίνονται δέντρα; Και γιατί εμείς στην Αθήνα δεν έχουμε τέτοιους, παρά μικρά θαμνάκια με τόσα δα λουλούδια ενώ όλες οι αυλές της Κρήτης σφύζουν από μεγάλους Ιβίσκους;
Η wiki στα ελληνικά είχε ελάχιστα πράγματα. Η αγγλική version πάλι, πέρα από τις πολύ χρήσιμες πληροφορίες ως προς την καλλιέργειά του, έλεγε τα αναμενόμενα. Ότι ο Ιβίσκος θέλει ήλιο και νερό, τα δύο δηλαδή βασικότερα ατού της Κρήτης και πως δεν αντέχει το πολύ κρύο – περίπου έως 15 βαθμούς Κελσίου – ενώ καλό είναι σε χαμηλότερες θερμοκρασίες να το μετακινούμε σε εσωτερικούς χώρους με αρκετό φως. Συνέχισα το ψάξιμο μπας και βρω άκρη.
Σταμάτησα σε ένα άρθρο που έλεγε ότι τα λουλούδια του γίνονται υπέροχο τσάϊ με ωραία γεύση που κάνει καλό στην καρδιά, την χοληστερόλη και άλλα. Και βότανο. Υπέροχα. Όμως η απορία μου δεν είχε λυθεί. Θέλω να πω, εξαιρετικά χρήσιμα όλα αυτά αλλά για το δέντρο, κουβέντα. Έπειτα ήταν τόσα πολλά τα είδη Ιβίσκων ανά τον κόσμο που πραγματικά δεν μπορούσα να ξεχωρίσω το είδος που έψαχνα. Χώρια τα δύσκολα ονόματα.
Συνέχισα την αναζήτηση μέχρι που ανακάλυψα ένα άρθρο για τους Ιβίσκους που κυριολεκτικά μου άνοιξε τα μάτια. Για να γίνει δέντρο ένας Ιβίσκος και να έχει τόσο εντυπωσιακή εμφάνιση, όλα τελικά είναι θέμα κλαδέματος και όχι ποικιλίας. Περιμένεις δηλαδή έως την άνοιξη και μόλις αρχίσουν να εμφανίζονται τα νέα βλαστάρια τότε οφείλεις να τα κλαδέψεις ώστε το φυτό να μεγαλώσει στο σχήμα που επιθυμείς. Αυτό θα του δώσει ύψος και εμφάνιση δέντρου. Μπορείς επίσης να κλαδέψεις ομοιόμορφα και την κορυφή του. Ακόμα καλύτερο γίνεται.
Έτρεξα και ψώνισα έναν κόκκινο και έναν κίτρινο Ιβίσκο γεμάτους μπουμπούκια. Άσπροροζ όπως της Κρήτης δεν βρήκα. Ως τώρα δηλαδή. Τους έβαλα σε δύο γιγάντιες γλάστρες και παρόλο που δεν είναι ακόμη Άνοιξη, από τη χαρά μου παραφυλάω πότε θα βγουν τα βλαστάρια. Και τότε χράαααααααατς!
Κι ένα tip: τις πρώτες μέρες στο μπαλκόνι μου παρατήρησα έκπληκτη ότι ο κόκκινος ιβίσκος άνοιγε εναλλάξ τρία με τέσσερα από τα δέκα περίπου έτοιμα μπουμπούκια. Άνοιγε δηλαδή τη μία ημέρα τα τρία αριστερά και την επόμενη τα τρία δεξιά. Τα υπόλοιπα, κλειστά. Ήταν εξαιρετικά αστείο αλλά και αυτή η απορία μου λύθηκε, όταν διάβασα πως τα λουλούδια του Ιβίσκου ανθίζουν μόνο όταν είναι στον ήλιο. Μάλιστα, εάν βάλετε τη γλάστρα σας σε ιδιαίτερα φωτεινό μέρος ενδέχεται να έχετε λουλούδια όλο τον χρόνο!
Έχω ένα διαφορετικό είδος Ιβίσκου με τεράστια ροζ-κόκκινα λουλούδια που όμως κρατάνε μόνο μια μέρα και φύλλα που μοιάζουν με της χασισιάς.
Επίσης έχω και αποξηραμένο ιβίσκο για τσάι, θα προσπαθήσω να κάνω μια σχετική δημοσίευση για το τσάι στις συνταγές του Sheblogs
Καλωσόρισες στην ομάδα!
Βάλε και φωτό είναι υπέροχοι οι ιβίσκοι σου!
yo to the team!
ok θα το φροντίσω
Καλημέρα,
Κάποιος κακοήθης πέρασε από το πεζοδρόμιο μου και έσπασε τις κορυφές από τα γκολντ κρεστ που είχα φυτέψει. Οι κορυφές αυτές είχαν μείνει να κρέμονται από μερικές ίνες του κεντρικού κλαδιού. Αυτό που έκανα είναι να τις δέσω με σπάγγο πάνω σε ένα στήριγμα μήπως θρέψουν. Ξέρετε αν θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν τα δέντρα ή πρέπει να τα αντικαταστήσω? Υπάρχει κάτι που θα μπορούσα ενδεχομένως να βάλω στο σημείο που έχει πληγωθεί ο κορμός ώστε να γειάνει πιο εύκολα?
Ευχαριστώ
Αχ πιάστηκες αδιάβαστη. Δεν χρειαζόταν να ψάχνεις στα φυτώρια της Κρήτης γιατί απλά ο ιβίσκος πολλαπλασιάζεται και με μοσχεύματα. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να έπαιρνες με το κλαδευτήρι σου μικρά κλαδάκια από τους ιβίσκους που σου άρεσαν και να τους διατηρούσες σε μικρό βάζο μέχρι την Αθήνα. Εδώ θα αγόραζες μεγάλες γλάστρες και θα φύτευες τα μοσχεύματα. Αυτά με κατάλληλο πότισμα στην αρχή ριζώνουν και γίνονται νέα φυτά. Τα μοσχεύματα είναι κλώνοι του αρχικού φυτού και έτσι θα είχες ακριβώς τους ιβίσκους που είδες. Μπορούσες να περιμένεις να ριζώσουν και στο βάζο, συχνό άλλαγμα νερού πλύσιμο και περιποίηση μέχρι το αποτέλεσμα. Επίσης βοηθάει μια σκόνη που πουλιέται στα λουλουδάδικα και λέγεται ορμόνη ριζοβολίας. Βάζεις στο κοτσάνι στο κάτω μέρος πριν την φύτευση. (το κουτάκι φυλάσσεται μακρυά απο παιδιά και σε ασφαλές μέρος γιατί είναι τοξικό). Ιδανικές εποχές για μοσχεύματα είναι οι κρύες, γιατί στις ζεστές ξηραίνονται τα μοσχεύματα πριν προλάβουν να αναπτύξουν ρίζες. Υπάρχουν και κάποια μυστικά στα μοσχεύματα απο που να κόψεις και πως. Ένα είδος λέγεται μόσχευμα τακουνάκι. Κόβεις κλαδάκι παρασύροντας λίγη φλούδα απο το άλλο κοτσάνι. Βρέχεις την άκρη ακουμπάς ορμόνη ριζοβολίας και φυτεύεις. Και εγώ φέτος φύτεψα ιβίσκους σε 5 γλάστρες, κόκκινους και κίτρινους. Υπ’ όψη σου πως στην Αθήνα ο δήμος έχει φυτέψει παντού συριακούς ιβίσκους με μώβ και μπλέ λουλλούδια. Πάρε κλαδάκι την Άνοιξη, και κάνε μια δοκιμή.
(Επίσης να σου πω, ότι στα μοσχεύματα δεν θα πρέπει να παίρνεις πράσινο κοτσάνι αλλά λίγο καφετί, να έχει φλούδα. Αυτό διότι το πράσινο είναι κύτταρα με χλωροφύλλη, διαφοροποιημένα δηλαδή. Στο κοτσάνι στο καφέ, πρέπει να έχεις αδιαφοροποίητα κύτταρα που θα διαφοροποιηθούν σε ρίζες). Αυτό που θα βγάλει ρίζα να είναι σε σκοτεινό μέρος. Το επάνω σε φωτεινό. Πως θα το κάνεις; Μάλλον αδιαφανές το βάζο. Άν το κάνεις Καλοκαίρι το κόλπο είναι αδιαφανές βάζο στον Ήλιο. Άλλαζε συχνά νερό. Μια πετσετούλα να σκεπάζει το βάζο πάνω να μην φωτίζεται το μέρος που θες να βγάλει ρίζες. Στον Ήλιο θα επιταχυνθούν οι λειτουργίες του φυτού και θα πετάξει ρίζες. Άμα πετάξει το φυτεύεις σε χώμα. Στην αρχή καλό πότισμα. Το κόλπο πιάνει άμεσα στα φυτά Γιούκα, πρέπει να πιάνει και στον ιβίσκο. Στο βάζο δεν σου χρειάζεται η ορμόνη ριζοβολίας. Διάβασα πως ίσως δυσκολεύει κιόλας αντί να ευκολύνει στην περίπτωση αυτή.
Άλλα φυτά που πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα είναι η τριανταφυλλιά. Έτσι, αν βάλεις κάποια τριανταφυλλιά στο μάτι, μπορείς να πάρεις κλαδί. Η τριανταφυλλιά είναι λίγο πιο δύσκολη στο μόσχευμα και θέλει ορμόνη ριζοβολίας. Άλλο πολύ πιο εύκολο είναι η Αλόη, δηλαδή το Aloe Vera. Αυτό πιάνει πολύ πιο εύκολα, και η εποχή φύτευσης των μοσχευμάτων είναι χειμερινή. Από αυτό προτίμησε για φύτευση τα “μωρά” του δηλαδή τις μικρές παραφυάδες που φυτρώνουν γύρω από το μητρικό φυτό. Δυστυχώς δεν πολλαπλασιάζονται όλα τα φυτά με αυτόν τον τρόπο, μακάρι να γινόταν, ας πούμε ο φίκος δεν πιάνει έτσι, έχει άλλες μεθόδους.
Επίσης με μοσχεύματα είναι: Ο τηλέγραφος (μωβ νερουλό φυτό με μωβ ανθάκια), όλα τα κυπαρισσοειδή όπως το λεμονοκυπάρισσο και άλλα που είναι γεμάτη η Αθήνα, επίσης όλα της οικογένειας του Γιούκα, η Δράκαινα, κ.α και γι’ αυτό άμα αγοράζεις “γιουκοειδές” φυτό βλέπεις φυτεμένο ένα ξύλινο κύλινδρο. Άλλα δεν θυμάμαι. Οι κάκτοι, το αμπέλι…
Για να δείς φωτογραφίες απο ιβίσκους βάλε στο google εικόνες hibiscus syriacus (είναι αυτά του Δήμου Αθηναίων), ή απλά hibiscus (ο απλός). Εγώ έχω βάλει στο μάτι κάτι πανέμορφους από του Δήμου, με μπλέ λουλλούδια λέγονται hibiscus syriacus blue bird. Το Καλοκαίρι σε πεθαίνουνε στο λουλλούδι, τόσο που όπου είναι φυτεμένοι χρειάζεται να έχεις σκούπα να μαζεύεις λουλλούδια. 
Θα κάνω σε κάποια φάση…απαγωγή σε ορισμένα κλαδάκια και θα φυτέψω.