Αν μια γυναίκα δεν έχει την περηφάνεια να στηρίξει το όνομα της σκέτο για ποιό λόγο να τη στείλουμε στη βουλή;
Photographer: freeparking
Μου έχει κάνει απίστευτα κακή εντύπωση και με έχει θυμώσει πολύ ένα προεκλογικό διαφημιστικό υποψήφιας για τις εκλογές. Κάτω από το όνομα της αναφέρει με τεράστια γράμματα πως είναι “σύζυγος τάδε” για να μας συστηθεί, εκμεταλλευόμενη ουσιαστικά την αναγνωρισιμότητα του συζύγου της για να κερδίσει κάποιους ψήφους παραπάνω.
Δεν αντέχω τη λογική της “κυρίας του κυρίου” σε οποιαδήποτε κατάσταση, πόσο μάλλον όταν μια γυναίκα αποφασίζει να κατέβει στις εκλογές και ζητάει την υποστήριξη του κόσμου. Δε θέλω “κυρίες των κυρίων” και cheerleaders στη βουλή να αποφασίζουν στο όνομα μου.
Έχουμε φτάσει στο σημείο κάθε φορά πριν τις εκλογές τα κόμματα να ψάχνουν απεγνωσμένα γυναίκες για να καλυφθεί το ποσοστό που πρέπει και στο τέλος να μας παρουσιάζουν κυρίες των κυρίων και cheerleaders. Που είναι οι κανονικές γυναίκες; Γιατί δεν αποφασίζουν να κατέβουν στην πολιτικη; Τι τους κρατάει μακριά από μια τέτοια απόφαση; Είναι τα χρήματα; οι λίγες δημόσιες σχέσεις; το φορτωμένο πρόγραμμα της ζωής τους;
Γυναίκες θέλω, από τις κανονικές. Γυναίκες με τσαμπουκά, με περηφάνεια για το όνομα και τη δική τους προσωπικότητα, με καθημερινά προβλήματα σε μια καθημερινή ζωή έξω από τα φώτα της δημοσιότητας και τη χλιδή. Γυναίκες που θα σκεφτούν ακόμα και το πως θα βρουν χρήματα να αγοράσουν τα 5 ταγεράκια που θα χρειαστούν για τις επίσημες εμφανίσεις τους. Αυτές τις γυναίκες θέλω, οι άλλες ζουν εκτός πραγματικότητας και δε με καλύπτουν ως άτομο.
Φτάνει, βάστα, υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε. Το μεγαλύτερο ποσοστό της Ελλάδας δεν αποτελείται από κυρίες των κυρίων και cheerleaders της πολιτικής. Γιατί να επιτρέψουμε να μας αντιπροσωπεύουν και να αποφασίζουν για μας;
Και το όνομα αυτής (ή και του κυρίου της κυρίας);
α εγώ δε ξέρω τίποτα (δημοσίως), δε μου περισσεύουν να πληρώνω δικηγόρους
Που είναι οι κανονικές γυναίκες; Γιατί δεν αποφασίζουν να κατέβουν στην πολιτικη; Τι τους κρατάει μακριά από μια τέτοια απόφαση; Είναι τα χρήματα; οι λίγες δημόσιες σχέσεις; το φορτωμένο πρόγραμμα της ζωής τους;
Δεν αποφασίζουν για όλους αυτούς τους λόγους που αναφέρεις. Δεν είναι εύκολη ιστορία τα κοινά… Παρατάς τη δουλειά σου, έχεις έξοδα που δεν έχεις υπολογίσει (ακόμα και αν δεν κάνεις καμία προεκλογική εκστρατεία και δεν αγοράσεις ταγιεράκια) αν θέλεις να παίζεις και εσύ στο παιχνίδι σοβαρά. Στο λέω έχοντας δοκιμάσει απλά να συμμετέχω στις κοινοτικές εκλογές του χωριού μου.
Αντεξα μόνο τρία χρόνια… Μετά παραιτήθηκα. Βέβαια δεν παραιτήθηκα μόνο λόγω των εξόδων, αλλά ήταν και αυτός ένα σοβαρός λόγος. Ωστόσο οι κοινοτικοί σύμβουλοι δεν εισπράτταμε βουλευτική αποζημίωση. Μόνο ο πρόεδρος είχε δικαίωμα για έξοδα παραστάσεως. Πάει ανάλογα με το μέγεθος και τα έσοδα της κοινότητας το αν δικαιούνται και οι κοινοτικοί σύμβουλοι έξοδα παραστάσεως που είναι το αντίστοιχο της κοινοβουλευτικής αποζημίωσης.