
Photographer: Eduardo Mueses
Τα σχολεία άνοιξαν και παράλληλα άρχισαν και οι εγγραφές των παιδιών σε διάφορα εξωσχολικά μαθήματα: ξένες γλώσσες, μουσική, φροντιστήρια, καλλιτεχνικές και αθλητικές δραστηριότητες. Τις περισσότερες φορές το πρόγραμμα των μαθητών καταντάει να είναι τόσο φορτωμένο που δεν απομένει καθόλου ελεύθερος χρόνος να χαλαρώσουν και να ασχοληθούν με τα πράγματα που τους ευχαριστούν.
Οι γονείς λοιπόν, πρέπει να βοηθήσουν τα παιδιά – ειδικά όταν είναι ακόμα μικρά – να αξιολογήσουν τις προτεραιότητές τους και να επιλέξουν προσεκτικά τις δραστηριότητες με τις οποίες θα ασχοληθούν μέσα στη χρονιά. Είναι φυσικά αυτονόητο ότι δεν έχουν το δικαίωμα να φορτώσουν τις δικές τους ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες στα παιδιά τους, αντίθετα οφείλουν να τα βοηθήσουν να ανακαλύψουν και να κυνηγήσουν τα δικά τους όνειρα.
Οι γονείς, στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας και έχοντας την αγωνία να εφοδιάσουν τα παιδιά με όσο το δυνατόν περισσότερα ακαδημαϊκά προσόντα, κάνουν καμιά φορά το λάθος να τα αποτρέψουν από το να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Νομίζω λοιπόν ότι αξίζει να αναφερθούν εδώ περιληπτικά μερικά από τα πολυάριθμα οφέλη του, ώστε να μπορέσει κανείς να οδηγηθεί στα σωστά συμπεράσματα. (Και μιλώ εδώ για αθλητισμό γενικά και όχι για πρωταθλητισμό – το θέμα του πρωταθλητισμού είναι πιο πολύπλοκο και χρειάζεται ξεχωριστή ανάλυση.)
Τα σωματικά οφέλη της άσκησης είναι βεβαίως προφανή:
Λιγότερο προφανή είναι τα ψυχικά και νοητικά οφέλη της άσκησης και η επίδρασή της στο χαρακτήρα του παιδιού:
Ο αθλητισμός λοιπόν είναι συνώνυμος τόσο με τη σωματική ανάπτυξη όσο και με τη διάπλαση της ψυχικής και κοινωνικής υπόστασης του παιδιού.
Επομένως; Ναι ή όχι στον αθλητισμό για το παιδί μου;
Σίγουρα ναι στον αθλητισμό, ναι και στον πρωταθλητισμό κάτω όμως από προϋποθέσεις.