Η αρμπαρόριζα είναι ένα ιδιαίτερα αρωματικό φυτό που χρησιμοποιείται για το άρωμα των φύλλων της στην κουζίνα.
Η αρμπαρόριζα που είναι γνωστή και ως πελαργόνιο από το βοτανικό της όνομα, είναι ένα χαμηλό φυτό με πράσινα όμορφα δαντελωτά φύλλα και λευκα-μωβ λουλούδια που ανθίζουν το καλοκαίρι. Τα κλαδιά της θα τα χαρακτηρίζαμε ως έρποντα κυρίως, στα δικά μου φυτά κρέμονται από την περίμετρο της γλάστρας, αυτό σημαίνει πως μπορείτε να κρεμάσετε τις γλάστρες με την αρμπαρόριζα στα κάγκελα του μπαλκονιού σας.
Πολλαπλασιάζεται την άνοιξη πολύ εύκολα με μοσχεύματα οπότε αν έχει αρμπαρόριζα κάποιος γνωστός σας καλό θα ήταν να του ζητήσετε μερικά κλαδάκια την άνοιξη. Γενικότερα προτιμάμε τους βλαστούς που δεν έχουν λουλούδια.
Δε χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη περιποίηση και μπορεί να επιβιώσει άνετα σε γλάστρες, όμως έχει μια ευαισθησία στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, οπότε αν το θερμόμετρο σας πέσει κάτω από το μηδέν καλό θα ήταν να μεταφέρετε τη γλάστρα σας σε κάποιο απάνεμο θερμότερο σημείο του σπιτιού σας.
Γενικότερα είναι ανθεκτικό φυτό και θεωρείται εντομοαπωθητικό. Τα δικά μου φυτά δεν είχαν ποτέ προβλήματα με έντομα. Αν τύχει και εντοπίσετε ψείρες στα φύλλα του φυτού όμως, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποιο φυσικό εντομοκτόνο.
Η αρμπαρόριζα στην κουζίνα
Η αρμπαρόριζα είναι ένα φυτό που δε με ενθουσίαζε ιδιαίτερα αισθητικά μέχρι που συνειδητοποίησα την αξία που έχει στην κουζίνα και ειδικότερα στο γλυκό του κουταλιού κυδώνι. Αυτός ήταν άλλωστε και κύριος λόγος ύπαρξης του φυτού στο μπαλκόνι μας.
Γενικότερα όμως τα φύλλα της αρμπαρόριζας χρησιμοποιούνται σε διάφορα γλυκά, στα λουκούμια και στα παγωτά για το άρωμα τους αλλά χρησιμοποιούνται ακόμα και στην οινοποιεία.
Αυτό που σίγουρα δε σκέφτηκα ποτέ είναι να κάνω τα φύλλα της τσάι. Δε γνωρίζω αν συνηθίζεται το τσάι αρμπαρόριζας σε κάποια περιοχή της Ελλάδας, όμως είδα σχετικές αναφορές σε βιβλιά του εξωτερικού οπότε σκέφτομαι να το δοκιμάσω. Άλλωστε η αρμπαρόριζα είναι ένα ιδιαίτερα αρωματικό φυτό και σίγουρα αξίζει μια δοκιμή.
Τη βάζαμε και εμείς στην περιοχή μας (Βοιωτία) στο γλυκό κυδώνι και εδώ Αθήνα έχω δει να τη βάζουν και Πελοποννήσιοι. Ως τσάι δεν έχει τύχει να τη δοκιμάσω.
Α η Μπαρμπαρούσα. Μπαρμπαρούσα λέγεται. Ναι πιάνει με κλαδιά και είναι υπέροχη.
Στην ανθοκομική έκθεση από όπου πήρα τη δική μου, μου έδωσαν ένα έντυπο όπου γράφει ότι η αμρπαρόριζα γίνεται και τσάι (άνθη και φύλλα ως έγχυμα), και μάλιστα τονώνει το νευρικό σύστημα και είναι επουλωτικό, διουρητικό και αντιδιαβητικό.. Η χρήση της ενδείκνυται σε όσους υποφέρουν από κατάθλιψη, υπερένταση, πέτρα των νεφρών και διαβήτη.
=)
Εκτός από το αρωματικό τσάι, η αρμπαρόριζα γίνεται και πάρα πολύ ωραίο λικέρ! χρειάζονται 50 μεγάλα φύλλα, καλά πλυμένα και στεγνωμένα, ένα μπουκάλι ρετσίνα ή κονιάκ ή τσίπουρο και ένα κιλό ζάχαρη. Τα βάζουμε όλα σε ένα μεγάλο μπουκάλι ή βάζο και τα αφήνουμε για 40 -50 μέρες σε σκιερό μέρος. Αφού περάσει αυτο το διάστημα, σουρώνουμε και είναι έτοιμο να το πιούμε!
Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ !!!!!
Αρμπαρόριζα η αγαπημένη. Παιδί της πόλης κι εγώ, με μυρωδιές από τους κήπους της γειτονιάς μου. Σήμερα την έχω σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι μου. Απολαμβάνω το άρωμά της και τα άνθη της. Την χρησιμοποιώ στα γλυκά του κουταλιού (κυδώνι και σταφύλι).
tha ithela na dokimaso na ftiaxo arbaroriza liker. xerei kaneis ti posotites potou ki zaxaris xreiazontai gia to liker? to vazo prepei na topothetithei se zesto meros?
Έφτιαξα κι εγώ λικέρ. Ήταν καταπληκτικό. . Η αναλογία είναι σε ένα λίτρο τσίπουρο, 250gr ζάχαρη (περίπου το 1/4 του τσίπουρου), και ένα μάτσο φύλλα αρμπαρόριζας. Το σφραγίζεις καλά, (εγώ το βάζω σε γυάλινο μπουκάλι με βιδωτό πώμα) και το αφήνεις στον ήλιο για δύο εβδομάδες. Το ανακατεύεις κάθε μέρα αναποδογυρίζοντας το μπουκάλι, χωρίς να το κτυπάς. Καλή επιτυχία.