Κουρελού από τσουβάλι και… κουρέλια
photographer: trekkyandy
Η κατασκευή λοιπόν που λέγαμε για την κουρελού, 
τα παλιότερα χρόνια, γινόταν με ταπεινά υλικά καθώς τότε δεν υπήρχαν χαλιά και πολυτέλειες. Είτε είχες αργαλειό και ύφαινες, είτε έπαιρνες τσουβάλια και έφτιαχνες τις κουρελούδες σου. Βέβαια, κάνα χρονάκι άντεχαν μα αυτό δεν ήταν πρόβλημα καθώς η κατασκευή τους ήταν διασκεδαστικότατη και δη από τα πιτσιρίκια της οικογένειας. Απαραίτητα σύνεργα ένα τσιγκελάκι ή μία παραμάνα, μία σακούλα παλιά υφάσματα κομμένα σε ροδέλες περίπου 10-15 εκατοστά και μερικά τσουβάλια από πατάτες που σου χάριζε ο πλανώδιος μανάβης.
Την ακριβή τεχνική δεν μπορώ να την περιγράψω πολύ καλά χωρίς φωτογραφία, όμως το βασικό είναι να περαστεί κάθε κουρελάκι πολύ κοντά το ένα στο άλλο από τα “τετραγωνάκια” που κάνει το ύφασμα του τσουβαλιού. Εάν η πλέξη ήταν αραιή περνούσαμε το κάθε κουρελάκι μέσα από ένα τετράγωνο και μετά το δέναμε κόμπο για να κρατήσει. Οι πυκνοπερασμένες άκρες των μικρών υφασμάτων δημιουργούσαν έτσι από την κάτω πλευρά ένα ομοιόμορφο (πολύχρωμο συνήθως αποτέλεσμα) και από την πάνω αφήνονταν ελεύθερες και έδιναν την άτακτη εμφάνιση μιας κουρελούς.
Οι περισσότερες νοικοκυρές είχαν όλες ένα τσιγκελάκι για να φτιάχνουν τα χαλάκια του σπιτιού, μα επειδή πλέον δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν στο εμπόριο, μια μεγάλη παραμάνα κάνει το ίδιο τη δουλειά. Διπλώναμε το κουρελάκι στα δύο, βουτάγαμε με την παραμάνα την κλειστή του πλευρά την περνάγαμε στο διπλανό τετραγωνάκι και τη δέναμε με τις άκρες που αφήναμε μετά ελεύθερο το περίσσευμά τους. Δεν έχει μεγάλη σημασία η τεχνική πάντως, φτιάξτε την όπως σας βολεύει, αρκεί οι άκρες της να βγαίνουν από τη μία πλευρά και φυσικά να είναι πυκνά υφασμένα για να φαίνεται πιο εντυπωσιακή και φυσικά, να αντέξει.
Ίσως να σας ενδιαφέρουν κι αυτά από την ίδια κατηγορία...
12 Responses to “ Κουρελού από τσουβάλι και… κουρέλια ”
Αφήστε ένα σχόλιο
Λοιπόν έτυχε να είναι η μάνα μου εδώ και συμφωνεί με την τεχνική σου
Προσθέτει επίσης πως τα τσουβάλια ήταν από λινάτσα και πως εκτός από πατάκια τα κεντούσανε κιόλας και φτιάχνανε διακοσμητικά μαξιλαράκια.
Γενικά τσιγκελάκια φαντάζομαι πως υπάρχουν ακόμα στην αγορά σε μαγαζιά με είδη πλεξίματος
xaxa ναι, αλλά πρόδωσα την ηλικία μου.
Όντως, ρώτησα τη γιαγιά μου και υπάρχουν ακόμη τα τσιγκελάκια σε κάθε μαγαζί με πλεκτικά.
@ x-psilikatzou νομίζω εμείς χρησιμοποιούσαμε φουρκέτα που ανέφερες την προηγούμενη φορά. Πάντως θυμάμαι ότι δεν κρατούσαν μόνο κάνα χρονάκι όπως λες, αλλά πολύ παραπάνω. Συνήθως ήταν μικρά χαλάκια για μπροστά στο κρεβάτι, αλλά θυμάμαι κάποια που είχε η μάνα μου που τα είχαμε πάνω από πενταετία! Φυσικά δεν ήταν τόσο ωραία όσο στην αρχή διότι με τα πολλά πλυσίματα ξεθώριαζαν τα χρώματα και ξέφτιζαν τα πανάκια.
@ magica η μάνα σου έχει δίκιο, όντως κεντούσαμε επίσης στις λινάτσες με νήμα χοντρό που ήταν για πλέξιμο και γίνονταν πολύ ωραία (για τότε) μαξιλαράκια. Λινάτσα πουλάνε και τώρα στα είδη ραπτικής, κεντήματος κλπ. Τότε δεν την αγοράζαμε, αλλά χρησιμοποιούσαμε κάποιες που είχαμε ήδη για σιτάρι, πατάτες κλπ που τις πλέναμε καλά.
coolplatanos, έχεις δίκιο κι εγώ κάτι θυμάμαι με φουρκέτα αλλά δεν ήμουν πολύ σίγουρη μέχρι που το έγραψες κι εσύ. Αν κάποιος θυμάται την τεχνική αυτή ας την γράψει. Όσο για την αντοχή τους, ήμασταν 3 πιτσιρίκια σε ένα μικρό σπίτι, οπότε και ένας χρόνος πολύς ήταν.
Σήμερα που κάνω περιδιάβασμα σε όλες τις σελίδες σε ό,τι έχω διαβάσει και δεν έχω διαβάσει είδα ότι απαντάς. Δεν ξέρω αν θυμάται κανείς, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ πώς το έκαναν με τη φουρκέτα. Θυμάμαι ότι πέρναγαν το πανάκι στη φουρκέτα και μετά στη λινάτσα, αλλά σε πόσες κλωστές και με τι τρόπο ώστε να μη φεύγει δεν μπορώ να θυμηθώ. Οταν ολοκληρώσω κάποιο κεφάλαιο της ζωής μου αυτό το διάστημα που με ταλανίζει και ξεχνάω ίσως πάρω ένα κομμάτι λινάτσα, φουρκέτα και μερικά πανάκια και θα προσπαθήσω να θυμηθώ την τεχνική. Αν τα καταφέρω θα σας την πω να συμπληρωθεί εδώ.
Θυμάμαι πάντως ότι από την ανάποδη όψη φαινόταν σαν παζλ με μικρά τακτοποιημένα τετραγωνάκια τα πανάκια που είχαν περάσει στη λινάτσα για να βγουν στην μπροστινή όψη σε ελεύθερο στυλ
Η φλύαρη θα αφήσω άλλο ένα σχόλιο που θα το βάλω μάλλον και στη σελίδα μου να σας προτείνω σαν ανάγνωσμα για άλλη μία φορά. Λοιπόν, μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η σελίδα που ξεκίνησε η magica και η συνεργασία γυναικών επειδή αποπνέει άρωμα νοσταλγίας για ξεχασμένη γνώση, οικειότητα, επειδή αναφέρεται σε μνήμες κοινές των πιο απλών ανθρώπων και στοιχεία που ομόρφαιναν τη ζωή τους μέσα στο ζόρι. Είναι μία σελίδα που αφορά τους πολλούς και όχι τους λίγους του life style και του “μεταξύ μας” εμείς οι “ξεχωριστοί”. Μπράβο σε όλες σας! Πιστεύω ότι θα πηγαίνει όλο και καλύτερα και θα αυξάνονται οι αναγνώστες σας συνέχεια.
χαχαχα… αφού κι εμένα έφερες εδώ κολπλάτανε!!! από σένα κατέληξα εδώ και τα λίγα που διάβασα μ’ άρεσαν και θα επανέλθω!!!
αλλά δεν κατάλαβα καλά το sheblogs.eu τι σχέση έχει με το magica! το δεύτερο φιλοξενείται στο πρώτο; ή το αντίθετο; δεν βλέπω πουθενά ονόματα συντακτών για να πω ότι είναι πολλοί οι συντάκτες…
τεσπα… αν το δει κανείς κι αν κατάλαβε την απορία μου ας απαντήσει!
φιλιά από στοκχόλμη
συμέλα
@Coolplatanos σε ευχαριστούμε πολύ πολυ για τα τόσο όμορφα λόγια και στο σχόλιο και στη δημοσίευση που έκανες στο blog σου!
@simela η magica είμαι εγώ και το sheblogs.eu είναι ένα project που ξεκίνησα αρχικά μόνη μου. Στη συνέχεια αποφάσισα πως θέλω παρέα και από το Σεπτέμβρη 2009 άρχισα να σχηματίζω τη βασική ομάδα που γράφει στο sheblogs. Αυτή τη στιγμή όντως δεν υπάρχουν συγκεντρωμένα όλα τα ονόματα συντακτών κάπου επειδή τις παρουσίαζα δημόσια μία μία όταν εγραφαν το πρώτο τους κείμενο. Περιμένουμε να ξεκινήσει να γράφει άλλη 1 συντάκτρια, όταν συμβεί (ελπίζω σύντομα) θα αναφερθούν όλες οι συντάκτριες στην ταυτότητα του SheBlogs.eu
Ελπίζω να σε κάλυψα, καλωσόρισες!
Ναι, αυτό για συγκεντρωμένα κάπου τα ονόματα των συνεργατών στο λέω και σε σχόλιο στην σχετική ανάρτηση, για να μπορεί να δει κάποιος συνολικά τα ονόματα. Αναμένουμε λοιπόν μόλις ολοκληρωθεί η ομάδα.
simela στο κείμενο που μάλλον σε έφερε εδώ από τη σελίδα μου (αν δεν είναι από το facebook που πρότεινα το γκρουπ)στο όνομα κάθε συνεργάτιδας έχω λινκ στις δημοσιεύσεις εδώ, που η magica έχει ορίσει να βγαίνουν αν πατήσεις το όνομα της συντάκτριας σε κάθε κείμενο της.
…αυτό μέχρι να φτιαχτεί σελίδα ταυτότητας