Αυτό το πράγμα με τον στερεοφωνικό πονόδοντο ποτέ δε το κατάλαβα.
Ο οδοντίατρος νομίζω μου το είχε ονομάσει κάποτε αντανάκλαση πόνου αλλά εγώ συνεχίζω να τον αποκαλώ στερεοφωνικό πονόδοντο.

Photographer: Lachlan Hardy
Φαντάζομαι γνωρίζετε όλοι σας τη διαφορά του μονοφωνικού με το στερεοφωνικό οπότε δε θα κάτσω να σας την εξηγήσω τώρα.
Ο πόνος λοιπόν μπορεί να ξεκινά απο τα κάτω δεξιά δόντια να μεταφέρεται στα επάνω δεξιά και μετά να αρχίσουν να αναβοσβήνουν τα μπάσα στα τέρμα αριστερά δόντια δημιουργώντας έτσι μια απείρου κάλους στερεοφωνική συμφωνία.
Το θέμα είναι πως όταν ξεκινάς να ακούς τον πονόδοντο στερεοφωνικά δεν ξέρεις τι να κάνεις. Και τι να κάνεις δηλαδή που δε γνωρίζεις ποιο είναι το δόντι που φταίει; Αφού και όταν πας στον οδοντίατρο και σε ρωτάει που πονάς του λες παντού και τον αφήνεις να παίξει τζόκερ πάνω στην οδοντοστοιχία σου.
Κι αν το το πετύχει έχει καλώς, αν όχι πάμε για το επόμενο. Γιατί πάντα υπάρχει επόμενο. Στον στερεοφωνικό πονόδοντο ποτέ δε φταίει μόνο ένα δόντι, απλά ένα από αυτά είναι ο μαέστρος της συμφωνίας.
Κι όλα αυτά τα δόντια που συμμετέχουν στον στεροφωνικό πονόδοντο είναι όσα είχαμε στο περίμενε τόσο καιρό που τώρα πια κουράστηκαν να περιμένουν κι αποφάσισαν να επαναστατήσουν παρέα για να τους δώσουμε σημασία.
Κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν, το μόνο που επιθυμείς είναι μια μασέλα για να ξεμπερδεύεις με τον πόνο και τις επισκεψεις στον οδοντίατρο.
Άντε και καλά ξεμπερδέματα στους ομοιοπαθείς












