Αν ακουγόταν συχνότερα τόσο ενδιαφέρουσες ομιλίες με τη δυναμική του Ψαριανού είμαι σίγουρη πως θα παρακολουθούσε περισσότερος κόσμος τις συνεδριάσεις της βουλής.
Δε ξέρω πως θα θέλατε τις ομιλίες στη βουλή, προσωπικά θα τις ήθελα κάπως έτσι. Ο Γρηγόρης Ψαριανός τα έσπασε στη Βουλή με την ομιλία του, είπε αρκετές αλήθειες όπως έπρεπε να ειπωθούν.
Για να είμαι ειλικρινής μου αρέσουν οι άνθρωποι που δε μασάν τα λόγια τους, δεν ακολουθούν το πολιτικαλ κορέκτ¹, στα μεταξύ μας τους ονομάζουμε ανθρωπους με παπάρια και τους γουστάρουμε.
Ακουσα την ομιλία του δις. Μια δε μου έφτασε. Κι αμέσως μετά ήρθε στο μυαλό μου η πρόσφατη ομιλία της Παπαρήγα που αντί να χρησιμοποιήσει το χρόνο που της δόθηκε για κάτι χρήσιμο μας έλεγε ιστορίες για αγρίους σχετικά με τις αμερικάνικες βάσεις και τον τότε πρέσβη που επισκέφτηκε τα γραφεία του ΚΚΕ το 1821. Εδώ ο κώλος μας καίγεται και η Παπαρήγα γράφει τα απομνημονεύματα της ιστορίας του ελληνικού ΚΚΕ. Ότι να’ναι δηλαδή. Αφού δεν άντεξα και έκλεισα το ραδιόφωνο εκεί που ήμουν στις εξοχάς και τσάπιζα.
Με το ΣΥΡΙΖΑ δε τα πάω καλά συνήθως. Όσοι συνομιλούν γενικά μαζί μου, με ακούνε συχνά πυκνά να τα χώνω για διάφορες θέσεις και πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν κι άλλες φορές όμως που γουστάρω κάποιες θέσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και τις στηρίζω. Δε ξέρω αν αυτό με κάνει δικαιότερη απέναντι στη συγκεκριμένη παράταξη αλλά τουλάχιστον με κάνει ειλικρινή και γίνεται φανερό ελπίζω πως δε φοράω κομματικές παρωπίδες.
Προσωπικά αν βρισκόμουν στη βουλή με δικαίωμα ψήφου θα ψήφιζα υπέρ των μέτρων όσο κι αν δε σας αρέσει αυτό. Θα μου ήταν αδύνατον να ρισκάρω τις συντάξεις του επόμενου μήνα και παρ’όλο που συμφωνώ με τον Ψαριανό γενικά, δεν έχουμε χρόνο αυτή τη στιγμή και οι συντάξεις επιβάλλεται να πληρωθούν στα γεροντάκια. Αν εσείς θα το ρισκάρατε είναι δικό σας θέμα.
Πέρα από αυτό όμως, ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι θέσεις του καθένα μας, ο Ψαριανός είχε τον τσαμπουκά να πει πολλές αλήθειες κι αυτό είναι θετικό για το ελληνικό κοινοβούλιο. Ας ελπίσουμε οτι στο μέλλον θα ακούγονται περισσότερες τέτοιες φωνές στη βουλή, ανεξάρτητα από την παράταξη που ανήκουν.
[1] “Για ευκειούς τσου μημουάπτου, ελεγ’η νόνα μου πως είναι σα νά’χουν καταπιεί μπαστούνι και πως εβαδίζανε λες και επηαίνανε στο γκαμπινέ μη τσου πέσει το σκατό από το γκόλο[...] Σήμερις, ετούτο το παλαιό “μημουάπτου” το λέν “πολίτικαλ κορέκτ” και ενδιαμέσως το ελέγανε “σιγά μη στάξ’ η ορά του γαϊδάρου”, ένα και το αυτό και τα τρία, το ίδιο πράμα είναι, σα να λέμε τρίδυμα από το ίδιο αυγό[...] Ετούτο το πολίτικαλ μας έφαε τα πρόσφατα χρόνια και ούλοι θένε να είναι έτσι, ευγενείς από κοτέτσι! Και δεν εβλέπουνε τη ντύφλα τσου, που εβάλανε βρακί τα Χριστόγεννα και τσου εξεβρακώσανε το Πάσκα, εφτούνοι τα εφέρανε τα πάνω κάτω μάτια μου, με τα μεγαλεία που εθέλανε να γνοιώσουνε απά στο πετσί το ακατέργαστό τσου και δώσ’του αρωματάριες και πασαλειψατούρια στη μούρη και μετά στση τραπέζης τα δανεικά, να πάρουνε κι άλλα μαθες. [...]“ Μη μού άπτου και πολίτικαλ κορέκτ της Ροδιάς
