Το σπίτι του Γρηγόρη στο χωριό με στόχο την αυτάρκεια

Πάμε να δούμε το σπίτι που ξεκίνησε να φτιάχνει μόνος του ο Γρηγόρης στο χωριό του για να αντιμετωπίσει την κρίση με τον όμορφο λαχανόκηπο του

SheBlogs.EU από - Τελευταία ενημέρωση: 19.01.2012

Ο Γρηγόρης Φ. είναι ένας από τους επισκέπτες μας. Διαβάζοντας κάποια κείμενα μας και μετά από έναν μικρό διάλογο που είχαμε στα σχόλια, μας έστειλε φωτογραφικό υλικό από το σπίτι που φτιάχνει μόνος του στο χωριό για να καταφέρει να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση.

Στόχος του φυσικά η αυτάρκεια.Στον ελεύθερο χρόνο του και σιγά σιγά άρχισε να φτιάχνει πρώτα από όλα το σπίτι με τα ίδια του τα χέρια.

Ξέρω καλά πόσος κόπος χρειάζεται για να φτιάξεις μόνος σου αυτο το “ένα κεραμύδι πάνω από το κεφάλι σου”. Κι όταν μάλιστα δεν έχεις έχεις έτοιμα χρήματα η διαδικασία είναι πολλές φορές χρονοβόρα, αλλά αξίζει τον κόπο.

Βλέπουμε στις φωτογραφίες του το σπίτι σε διάφορα στάδια κατασκευής.

Ο νεροχύτης κουζίνας με τη βρύση έξω είναι κάτι που θέλω να κάνω κι εγώ τώρα που έχουμε νερό στο κτήμα. Είναι σούπερ για να πλένεις άγρια χόρτα.

Το σπίτι στο χωριό με στόχο την αυτάρκεια δε χρειάζεται να είναι μεγάλο. Δυο δωμάτια με κουζίνα και μια τουαλέτα αρκούν για να σας φιλοξενήσουν για τον ύπνο. Τις περισσότερες ώρες συνήθως θα κινείστε έξω από το σπίτι.

Μια αποθήκη είναι απαραίτητη για να φιλοξενεί όλα τα εργαλεία σας. Εδώ τη βλέπουμε στο στάδιο της κατασκευής.

Κοντά στο σπίτι αλλά χωρίς να βρίσκετε σε άμεση θέα θα κατασκευαστεί το κοτέτσι στο σημείο που μας δείχνει με το βέλος ο Γρηγόρης.

Φυσικά τι να το κάνεις το σπίτι στο χωριό χωρίς το μπαξέ του; Αυτός θα σε συντηρεί! Και οι ντοματιές του Γρηγόρη μοιάζουν υπέροχες και ιδιαίτερα φροντισμένες.

Τα κουνουπίδια του πανέμορφα κι έτοιμα για κόψιμο…

Το πρώτο κολοκυθάκι του λαχανόκηπου πάντα μας δίνει τη μεγαλύτερη χαρά από τα υπόλοιπα κολοκυθάκια γιατί εγκαινιάζει τη σεζόν.

κι ένα πεπονάκι περιμένει να μεγαλώσει…

Μια τυπική εβδομαδιαία συγκομιδή από τον καλοκαιρινό λαχανόκηπο του Γρηγόρη μπορεί να του δώσει αρκετά κιλά τροφής κι έτσι σκοπεύει να αντιμετωπίσει τα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

Φέτος στα σχέδια του είναι η δημιουργία εγκαταστάσεων στο κτημα του στο χωριό για τη φιλοξενία ζώων. Κι εμείς του ευχόμαστε να φεύγει από το κτήμα του πάντα με γεμάτα χέρια και τον ευχαριστούμε που μοιράστηκε μαζί μας την προσπάθεια του για να πετύχει περισσότερη αυτάρκεια.

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας τις δικές σας προσπάθειες δεχόμαστε φωτογραφικό υλικό και κείμενα στο team@sheblogs.eu

 

4 responses to “Το σπίτι του Γρηγόρη στο χωριό με στόχο την αυτάρκεια”

  1. Niki K says:

    Μπράβο Γρηγόρη. Δυστυχώς έπρεπε να έρθει η κρίση για να καταλάβουμε την αξία του χωριού. Αυτό που κάνεις εσύ είναι όνειρο ζωής για μένα και φοβάμαι ότι έτσι θα συνεχίσει να είναι αφού εγώ δεν έχω χωριό και με την κρίση δεν νομίζω ότι θα το καταφέρω ποτέ.

  2. Γιάννης says:

    Πωπω, και πήγα και τσιμέντοσα το οικόπεδο στο σπίτι στο χωριό γιατί σπαζόμουν από τα αγριόχορτα που έβγαιναν.

  3. ελενη says:

    Συγχαρητηρια! Ετοιμαζομαι και εγω να αξιοποιησω ενα οικοπεδο που εχω στο χωριο μου και παιρνω αρκετεσ ιδεες!! Μπραβο και παλι! Και αυτο δεν το λενε μονο αντιμετωπιση κρισης αλλα κυριως ποιοτητα ζωης…

  4. rhia says:

    Γεννημένη και μεγαλωμένη στην πόλη μέχρι τα είκοσι μου χρόνια έμαθα σε ένα άλλο τρόπο ζωής. Πίστευα πως στο χωριό η ζωή είναι δύσκολη και χωρίς ουσία.
    Γνώρισα όμως και αγάπησα έναν άνθρωπο του χωριού. Εκείνος μη θέλοντας να μου χαλάσει το χατίρι , συμβιβαστικέ και ήρθε μετά το γάμο μας να ζήσουμε στην πόλη. Αποκτήσαμε δυο παιδία και τα χρονιά περνούσαν. Κάποια στιγμή μου εξέφρασε την επιθυμία του να μετακομίσουμε στο χωριό. Ήμουν αρνητική . Τον έβλεπα να νοσταλγεί τη ζωή στο χωριό και να μοιάζει με θηρίο που το είχαν αιχμαλωτίσει σε ένα κλουβί.
    Καθώς τα παιδιά μεγάλωναν έβλεπα και εκείνα ωα έχουν μια τάση προς το χωριό. Στις διακοπές τα πρόσωπα τους έλαμπαν. Και στην επιστροφή ήταν σιωπηλοί και μουντοί.
    Πήρα τη γενεά για μένα απόφαση να τους κάνω το χατίρι και να κάνουμε την προσπάθεια στο χωριό που μου ζητούσαν.
    Πουλήσαμε το σπίτι στην πόλη και φτιάξαμε ένα σπίτι στο χωριό μέσα σε ένα κτήμα 1000 τμ,.
    Τον πρώτο χρόνο νόμιζα πως πνίγομαι δεν μου άρεσε τίποτα στο χωριό. Μονότονα και απελπίστηκα. Μου έλειπε η πόλη η βόλτες στα μαγαζιά η λαϊκή οι καφετερίες τα εστιατόρια τα πάντα.
    Ώσπου μια μέρα πήγαμε επίσκεψη σε ένα συνάδελφο του άντρα μου. Τα παιδιά ξετρελάθηκαν με μια κλωσά που είχε 7 πουλάκια και η γυναίκα του τους την χάρισε.
    Αυτό ήταν… ασχολούμαστε όλοι με την κότα και τα πουλιά. Να τα ταΐσουμε να τα κλίσουμε το βράδυ να τα προσέχουμε.
    Έτσι ξεκίνησα να έχω τα πρώτα ζώα μου και όταν μεγάλωσαν τα πουλάκια έφτιαξα το πρώτο κοτέτσι στον κήπο με πέντε κότες ένα κόκορα ( το άλλο κοκοράκι το φάγαμε ένα κυριακάτικο μεσημέρι .
    Τα πρώτα δικά μου αυγά με γέμισαν χαρά.
    Και τον επόμενο χρόνο ζήτησα για δώρο γενεθλίων από τον άντρα μου μια γιδουλα. Την έφερε εκείνο το πρωινό με μια κόκκινη κορδέλα στα κέρατα. Η χαρά μου απερίγραπτη . Την βγάλαμε Κανέλα. Για τα παιδιά ούτε λόγος δεν το συζητάω τρελάθηκαν. Κανέλα μας έκανε περιση το καλοκαίρι ένα όμορφο κατσικάκι.
    Και ήταν η αιτία που ξεκίνησα να ασχολούμαι ενεργά πια με την αγροτική, και εγώ και ο σύζυγος , αν και είναι δημόσιος υπάλληλος.
    Ο πατέρας μου μου έδωσε ένα χωράφι επτά στρεμμάτων λίγο έξω από το χωριό με μικρές ελιές και εκεί έφτιαξα ένα αγρόκτημα και μετέφερα όλα μου τα ζώα για να μπορούν να έχουν άπλα και βοσκή.
    Σήμερα έχω γιδουλες , πρόβατα, περιστέρια ,πάπιες, γαλικα, κότες , και θα αποκτήσω κουνελάκια , γουρουνάκια και μοσχαράκι.
    Φυτεύω τα πάντα και η οικογένεια μου είναι λίγο πριν το στάδιο του να είναι αυτάρκης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *