9.01.2017 - Updated 30.07.2017 - Μαίρη Χαρίσκου

Τι κι αν ξεκινήσε λίγο στραβά; Εμείς θα το τρελάνουμε αυτό το 2017 γιατί μπορούμε και είμαστε ωραίοι άνθρωποι.

Αυτό το 2017 μπήκε εντελώς γαμάτα. Όλα πάνε κατά διαόλου. Ποιο δίσεκτο 2016 και μπαρμπούτσαλα; Να δεις τι σου χω για μετά ένα πράμα. Κι όπως λέει και η παιδική μου φίλη, όσοι δε χώρισαν το 16 θα χωρίσουν το 17 όπως πάει (done that, nextttttttt).

Περνάμε τέλεια, άλλοι χωρίς θέρμανση, άλλοι χωρίς ρεύμα, άλλοι χωρίς νερό όπως εγώ λόγω παγετού. Να βάλω στη σούμα ότι μισοανατίναξα το καμίνι, χάλασε ο φούρνος, έσπασε ένα δόντι και πρέπει να πουλήσω το δεξί νεφρό μου για να φτιάξω τα δόντια μου γενικότερα.  Αλλά δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη!

Αντικειμενικά, η ζωή είναι μικρή για να τη ζεις χωρίς πάθος, όνειρα και φιλοδοξίες και να μιζεριάζεις. Οπότε ότι στραβό κι αν σου τύχει, γέλα. Γέλα δυνατά, πολύ δυνατά ρε. Τόσο δυνατά που θα σε κοιτάζουν οι γύρω σου και θα αναρωτιούνται αν σου έστριψε καμιά βίδα. Γιατί έτσι!

Έλα, όσο καλομαθημένος κι αν ήσουν, μετά από τόσα χρόνια οικονομικής κρίσης έμαθες πια, δεν είσαι άσχετο newbie που δε ξέρει που του πάνε τα τέσσερα. Οπότε μη μασάς, όλοι στον ίδιο σκατοκουβά στροβιλιζόμαστε να ξέρεις, είτε το δείχνουμε, είτε όχι.

Και η ζωή έχει πολλά πράγματα για να σε κάνει να γελάς, σταμάτα να παρακολουθείς ότι μανιοκαταθλιπτικό υπάρχει. Παλιότερα λέγαμε κλείσε λίγο τη γαμημένη τιβι, τώρα θα σου πω να κλείσεις και όλους τους ιντερνετικούς διαύλους που σε ψυχαναγκάζουν να νιώθεις σκατά και σε τιγκάρουν ενοχές για ότι στραβό συμβαίνει στο σύμπαν. Θυμάσαι τον σκατοκουβά που λέγαμε; το στοίχημα είναι να τον αδειάζεις όσο μπορείς, όχι να τον γεμίζεις κι άλλο.

Κι όπως στα γράφω αυτά ακούγεται από το ράδιο τούτο εδώ “Άντε να λύσουμε να ξεκινήσουμε και τους βαρέθηκα, δεν τους μπορώ, να ξενυχτήσουμε και να μεθύσουμε, να τους ξεχάσουμε όλους εδώ. Ένα καράβι παλιό, σαπιοκάραβο, λύνει τους κάβους κι ανοίγει πανιά, αφήνει πίσω στραβά και παράλογα σηκώνει άγκυρα για μακριά” και το θεωρώ εντελώς ταιριαστό.

Σα ναύτες τρελοί πειρατές κι εμείς λοιπόν, μαζέψαμε την άγκυρα για να ταξιδέψουμε σε αυτό το 2017 κι ότι άσχημο βρεθεί μπροστά μας θα το προσπεράσουμε χωρίς να βουλιάξουμε. Γιατί έχουμε ο ένας τον άλλο. Κι αν ο όποιος άλλος βγει μίζερος και λίγος θα του πετάξουμε ένα σωσίβιο μπας και σωθεί, αν πάλι δε θέλει να σωθεί, εμείς θα σαλπάρουμε για αλλού, μαζί του πάντως στον πάτο δε θα μας τραβήξει γιατί όπως είπαμε η ζωή είναι μικρή κι εμείς όμορφοι άνθρωποι που έχουμε και πάθος και όνειρα και φιλοδοξίες.

Γι’ αυτό σου λέω, ότι κι αν γίνει, μη μασάς και να θυμάσαι ότι ο χρόνος δεν είναι Πηνελόπη, κανέναν δε περιμένει μάτια μου, γι’ αυτό ζήσε, ζήσε και γέλα δυνατά με κάθε ευκαιρία. Ότι κι αν γίνει.