21.11.2015 - Updated 12.11.2017 - Μαίρη Χαρίσκου

Ένα μεγάλο δίλημμα τα Χριστούγεννα για αρκετό κόσμο, έχει να κάνει με την επιλογή του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου…

Ένα μεγάλο δίλημμα τα Χριστούγεννα για αρκετό κόσμο, έχει να κάνει με την επιλογή του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου. Κάποιοι αγαπούν τα αληθινά χριστουγεννιάτικα ελατάκια ενώ άλλοι μένουν πιστοί στα πλαστικά δέντρα που κρύβουν στις αποθήκες τους τον υπόλοιπο χρόνο.

Προσωπικά έχω μεγαλώσει σε σπίτι που είχε κάθε χρόνο αληθινό χριστουγεννιάτικο δέντρο μέχρι την ενηλικίωση μου, αλλά τα τελευταία  επέλεξα να στολίζω ένα δίμετρο πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο και να μη αγοράσω ξανά αληθινό έλατο.

Παλιότερα θα σου έλεγα πως η  επιλογή μου βασίζεται κυρίως στο ότι δε μου αρέσει να βλέπω να πετιούνται όλα αυτά τα νεκρά χριστουγεννιάτικα δέντρα στο τέλος των γιορτών. Παρόλο που γνωρίζω πως τα χριστουγεννιάτικα δέντρα προέρχονται από καλλιέργειες και προορίζονται για τα Χριστούγεννα και ενώ γνωρίζω πως κάθε φορά που κόβεται ένα έλατο φυτεύονται τρία νέα στις περιοχές όπου καλλιεργούν χριστουγεννιάτικα δέντρα και αποτελούν εισόδημα μικρών χωριών, δε νιώθω ιδιαίτερα άνετα στη σκέψη να αγοράσω αληθινό χριστουγεννιάτικο δέντρο και μπλα μπλα μπλα.

Αλλά τα τελευταία χρόνια θα ήταν εντελώς υποκριτικό αν έλεγα κάτι τέτοιο. Έχω ξυλόσομπα χάρη στις υπέροχες κυβερνήσεις μας. Καίω ξύλα συνέχεια το χειμώνα και πίστεψε με δε νιώθω τύψεις κάθε φορά που ανάβω την ξυλόσομπα.

Οπότε ας αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Μου αρέσουν τα πλαστικά χριστουγεννιάτικα δέντρα. Είναι ομοιόμορφα και μαδάνε μόνο την ώρα που θα τα στήσεις. Κυκλοφορούν σε ότι μέγεθος και χρώμα επιθυμείς και το κυριότερο; ζουν στην αποθήκη χωρίς να τρώνε και να πίνουν.

Στη δική μας αποθήκη ζουν 2 μεγάλα πράσινα δέντρα, 1 μεσαίο λευκό και ένα μικροσκοπικό με ασημόσκονες. Εκτός από το μικρούλι που ήταν δώρο τα άλλα 3 αγοράστηκαν με μια δεκαετία ανάμεσα τους και ακόμα και το παλιότερο είναι μια χαρά σήμερα και στολίζεται κανονικά.

Άπό ότι θυμάμαι από τα χρόνια που στολίζαμε αληθινό χριστουγεννιάτικο δέντρο, έπρεπε να περιμένω πότε θα βγουν στην αγορά τα δέντρα (εκτός κι αν έφερνε η μάνα μου από τη δουλειά της), στην κορυφή τους ήταν γυμνά και άσχημα, δε με βόλευαν τα κλαδιά τους να βάλω τα στολίδια και μαδούσαν συνέχεια οι βελόνες τους.

Δε μου έχουν λείψει καθόλου τα αληθινά χριστουγεννιάτικα δέντρα, δε τα λιμπίζομαι όταν τα βλέπω στην αγορά και δε τα επιθυμώ στο σπίτι μου.

Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως εγώ είμαι σωστή κι εσείς που αγαπάτε τα αληθινά ελατάκια λάθος! Όλα είναι θέμα επιλογών, απλά η δική μου γέρνει προς τα πλαστικά χριστουγεννιάτικα δέντρα