2.02.2012 - Updated 11.08.2017 - Μαίρη Χαρίσκου – 1 ΣΧΟΛΙΟ

Τι σχέση έχει η φυτοφαγία με την αστυφιλία; Αυτά τα δυο είναι δεμένα περισσότερο από όσο νομίζουμε κατά την άποψη μου.

Στα παλιότερα χρόνια που ο κόσμος δεν είχε παρατήσει ακόμα τα χωριά, η έννοια της φυτοφαγίας μας ήταν τελείως άγνωστη. Τότε όμως ο κόσμος δεν έτρωγε κρέας με τη συχνότητα που τρώει σήμερα. Ούτε καν οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι δεν έτρωγαν τόσο κρέας.

Έσφαζαν τα μεγαλύτερα ζώα σε συγκεκριμένες εποχές και διατηρούσαν το κρέας για μεγαλύτερα διαστήματα κι ανάμεσα έσφαζαν και μικρότερα ζώα όπως κότες ή κουνέλια. Το διαιτολόγιο τους περιλάμβανε κρέας μια φορά την εβδομάδα στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Με την ίδια λογική μεγάλωσε και η δική μου αστική γενιά νομίζω, τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Οι μνήμες των γονιών μας από τα χωριά τους ήταν ακόμα νωπές και το κρέας ακριβό. Οπότε συνεχίζαμε να τρώμε κρέας μια φορά την εβδομάδα, τις Κυριακές συνήθως.

Φυτοφαγία και αστυφιλία - Τι σχέση έχει η φυτοφαγία με την αστυφιλία;  Αυτά τα δυο είναι δεμένα περισσότερο από όσο νομίζουμε κατά την άποψη μου.

Photographer: stibites.com

Μετά κάτι άλλαξε. Το κρέας έγινε φτηνότερο και αρχίσαμε να τρώμε περισσότερο και συχνότερα. Από παμφάγα θηλαστικά καταντήσαμε σαρκοφάγα.

Κι άρχισαν να καταπιέζονται περισσότερο οι κτηνοτρόφοι. Κι άρχισαν να καταπιέζονται περισσότερο τα ζώα και να ζουν με συνθήκες ανεπίτρεπτες. Κι άρχισαν τα διάφορα προβλήματα υγείας. Κι άρχισαν να εμφανίζονται και οι φυτοφάγοι.

Όσο οι αστικές περιοχές κατανάλωναν περισσότερο κρέας, τόσο περισσότερο πίεζαν για την παραγωγή μεγαλύτερης ποσότητας με μικρότερο κόστος.

Ο μέσος αστός θα αναγούλιαζε σήμερα αν τον έβαζες να σφάξει ένα ζώο, ενώ αντιθέτως νιώθει πολύ άνετα να αγοράζει το κρέας τεμαχισμένο και καθαρό. Ο μέσος αστός ζητάει κρέας φτηνό, αλλά νιώθει αποτροπιασμό για τις κακές συνθήκες διαβίωσης των ζώων.

Όσο ωραιοποιημένα και να μας τα παρουσιάζουν οι διαφημίσεις, οι καταπράσινοι αγροί με τα ζωάκια ελευθέρας βοσκής ανήκουν στο παρελθόν. Κι αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά μέσα μας αλλά τις περισσότερες φορές προτιμάμε την πλαστή ωραιοποιημένη εικόνα που μας πλασάρουν οι εταιρίες.

Και οι φυτοφάγοι αναγουλιάζουν με όλα αυτά και φωνάζουν για τα δικαιώματα των ζώων και καταντούν γραφικοί στο τέλος. Όσο και να επιμένουν δε θα μπορέσουν ποτέ να μας κάνουν να πιστέψουμε πως είμαστε φυτοφάγα ζώα. Ο άνθρωπος είναι παμφάγο. Δεν είναι δυνατόν να βιάσεις τη φύση του, όπως δεν είναι δυνατόν να ταΐζεις ένα λύκο ή ένα σκύλο μόνο με μαρούλια.

Εκείνη η μέση οδός, η λεπτή κόκκινη γραμμή που μπορούσε να ισορροπεί τα ένστικτα μας έχει χαθεί και δε νομίζω πως θα καταφέρουμε να την ξαναβρούμε. Τουλάχιστον όχι εύκολα.

Έχουμε βολευτεί στην υποκρισία μας. Μέσα μου ξέρω πως δεν έφαγα ποτέ κουνέλι γιατί είδα να σφάζουν το κουνέλι που έπαιζα όταν ήμουν πιτσιρίκα στο χωριό μιας θείας μου.

Μέσα μου ξέρω πως ευχήθηκα να πεθάνει ο μαλάκας που πάτησε με το αυτοκίνητο του την λατρεμένη κότα μου (τα γνωστά κοτοπουλάκια του Πάσχα).

Μέσα μου ξέρω πως έστειλα στο διάολο μια κυρία που είχε κοτέτσι και στην οποία έδωσα ένα άλλο κοκοράκι που μεγάλωνα από το Πάσχα όταν δε μπορούσα να το κρατήσω άλλο. Την έστειλα στο διάολο την έρμη γιατί μου το πρόσφερε σφαγμένο μετά από λίγο καιρό.

Μέσα μου ξέρω πως δεν έχω φάει και δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να φάω κυνήγι.

Μέσα μου ξέρω πως ανήκω κι εγώ στη σαρκοφάγα αστική γενιά που έχει μάθει να υποκρίνεται και τα θέλει όλα έτοιμα στο πιάτο για να μη νιώθει άσχημα.

Μέσα μου ξέρω πως θα ήταν πιο ειλικρινές ως προς τα ένστικτα μου αν θα έπρεπε να σφάζω τα ζώα που τρώω ή τουλάχιστον αν θα μπορούσα να τρώω τα ζώα που μεγαλώνω.

Κράτα το

Κράτα το