3.09.2009 - Updated 18.07.2017 - x-psilikatzoy – 9 ΣΧΟΛΙΑ

Ο Ιβίσκος είναι ένα υπέροχο φυτό με εντυπωσιακά λουλούδια. Ποιό είδος όμως αυτό το σπάνιο είδος που γίνεται δέντρο;

Τον ανακάλυψα φέτος και τον έχω κυριολεκτικά λατρέψει. Κέντρισε την προσοχή μου στην Κρήτη όπου εξαιρετικά πολλές αυλές της είναι στολισμένες με τα πανέμορφα λουλούδια του.

Εκείνο που κάνει τους Ιβίσκους της Κρήτης να διαφέρουν είναι πως δεν πρόκειται για μικρά φυτά εσωτερικού χώρου ή έστω θάμνους όπως τα γνωρίζουμε στις πόλεις, αλλά δέντρα περίπου 1,5 – 2 μέτρων, γεμάτα μεγάλα (κυρίως) άσπρα και ροζ άνθη.

Πραγματικά οι Ιβίσκοι – δέντρα, είναι κάτι τελείως διαφορετικό και πολύ πιο όμορφο από αυτό που γνωρίζουμε. Ε, ζήλεψα. Επισκέφθηκα ένα φυτώριο της Κρήτης αλλά δεν στάθηκα τυχερή. Αποφάσισα να βρω τους συγκεκριμένους Ιβίσκους στην Αθήνα. Αλλά δεν ήθελα τους συμβατικούς. Ήθελα τους άλλους, τους μεγάλους.

Πρώτο πράγμα, διάβασμα. Τι είδους Ιβίσκοι ήταν αυτοί που γίνονται δέντρα; Και γιατί εμείς στην Αθήνα δεν έχουμε τέτοιους, παρά μικρά θαμνάκια με τόσα δα λουλούδια ενώ όλες οι αυλές της Κρήτης σφύζουν από μεγάλους Ιβίσκους;
Η wiki στα ελληνικά είχε ελάχιστα πράγματα. Η αγγλική version πάλι, πέρα από τις πολύ χρήσιμες πληροφορίες ως προς την καλλιέργειά του, έλεγε τα αναμενόμενα. Ότι ο Ιβίσκος θέλει ήλιο και νερό, τα δύο δηλαδή βασικότερα ατού της Κρήτης και πως δεν αντέχει το πολύ κρύο – περίπου έως 15 βαθμούς Κελσίου – ενώ καλό είναι σε χαμηλότερες θερμοκρασίες να το μετακινούμε σε εσωτερικούς χώρους με αρκετό φως. Συνέχισα το ψάξιμο μπας και βρω άκρη.

Σταμάτησα σε ένα άρθρο που έλεγε ότι τα λουλούδια του γίνονται υπέροχο τσάϊ με ωραία γεύση που κάνει καλό στην καρδιά, την χοληστερόλη και άλλα. Και βότανο. Υπέροχα. Όμως η απορία μου δεν είχε λυθεί. Θέλω να πω, εξαιρετικά χρήσιμα όλα αυτά αλλά για το δέντρο, κουβέντα. Έπειτα ήταν τόσα πολλά τα είδη Ιβίσκων ανά τον κόσμο που πραγματικά δεν μπορούσα να ξεχωρίσω το είδος που έψαχνα. Χώρια τα δύσκολα ονόματα.

Συνέχισα την αναζήτηση μέχρι που ανακάλυψα ένα άρθρο για τους Ιβίσκους που κυριολεκτικά μου άνοιξε τα μάτια. Για να γίνει δέντρο ένας Ιβίσκος και να έχει τόσο εντυπωσιακή εμφάνιση, όλα τελικά είναι θέμα κλαδέματος και όχι ποικιλίας. Περιμένεις δηλαδή έως την άνοιξη και μόλις αρχίσουν να εμφανίζονται τα νέα βλαστάρια τότε οφείλεις να τα κλαδέψεις ώστε το φυτό να μεγαλώσει στο σχήμα που επιθυμείς. Αυτό θα του δώσει ύψος και εμφάνιση δέντρου. Μπορείς επίσης να κλαδέψεις ομοιόμορφα και την κορυφή του. Ακόμα καλύτερο γίνεται.

Έτρεξα και ψώνισα έναν κόκκινο και έναν κίτρινο Ιβίσκο γεμάτους μπουμπούκια. Άσπροροζ όπως της Κρήτης δεν βρήκα. Ως τώρα δηλαδή. Τους έβαλα σε δύο γιγάντιες γλάστρες και παρόλο που δεν είναι ακόμη Άνοιξη, από τη χαρά μου παραφυλάω πότε θα βγουν τα βλαστάρια. Και τότε χράαααααααατς!

Κι ένα tip: τις πρώτες μέρες στο μπαλκόνι μου παρατήρησα έκπληκτη ότι ο κόκκινος ιβίσκος άνοιγε εναλλάξ τρία με τέσσερα από τα δέκα περίπου έτοιμα μπουμπούκια. Άνοιγε δηλαδή τη μία ημέρα τα τρία αριστερά και την επόμενη τα τρία δεξιά. Τα υπόλοιπα, κλειστά. Ήταν εξαιρετικά αστείο αλλά και αυτή η απορία μου λύθηκε, όταν διάβασα πως τα λουλούδια του Ιβίσκου ανθίζουν μόνο όταν είναι στον ήλιο. Μάλιστα, εάν βάλετε τη γλάστρα σας σε ιδιαίτερα φωτεινό μέρος ενδέχεται να έχετε λουλούδια όλο τον χρόνο!