26.11.2007 - Updated 17.07.2017 - Μαίρη Χαρίσκου – 5 ΣΧΟΛΙΑ

Ήθελα να παίξω σήμερα. Με κάτι που δεν έχω ξανακάνει. Να κάνω την κουζίνα χάλια και μετά να δοκιμάσω κάτι καινούργιο. Κι έτσι αποφάσισα να κάνω Παράθα αλλά ελληνικά.

Ήθελα να παίξω σήμερα. Με κάτι που δεν έχω ξανακάνει. Να κάνω την κουζίνα χάλια και μετά να δοκιμάσω κάτι καινούργιο.

Κι έτσι αποφάσισα να κάνω Παράθα αλλά ελληνικά. Περισσότερο ήθελα να μάθω τη διαδικασία βασικά. Δεν είχα και πολλές ελπίδες πως θα τρώγεται αυτό που έφτιαχνα. Τελικά ήταν καλό όμως, αν και την επόμενη φορά θα δοκιμάσω να βάλω πιο νορμάλ υλικά στη γέμιση.

peppersandother.jpg

Η Παράθα είναι ένα διαδεδομένο είδος πίτας που φτιάχνουν στην Ινδία και τα πουλάνε παντού. Κάτι σαν τα δικά μας τα βρώμικα. Η διαφορά με τις γνωστές μας πιτούλες, είναι πως κλείνουν τη γέμιση μέσα στο ζυμάρι και μετά το ανοίγουν σε φύλλο που ψήνουν.

Στη γέμιση μου, σε μια παράκρουση της στιγμής, έβαλα τριμμένο μήλο (όχι δεν είναι ντομάτα αυτό στη επάνω φωτογραφία, μήλο είναι κι ας μη φαίνεται), μπρόκολο, ψιλοκομμένες καυτερές πιπεριές από τις γλάστρες μου (μα δεν είναι πανέμορφες αυτές οι στρόγγυλες μικρούλες πιπερίτσες;), σκορδάκι σε σκόνη και διάφορα μπαχαρικά σε γενναίες ποσότητες.

mprokolome-milo.jpg

Σε ένα τηγάνι με μια κουταλιά ζεστό ελαιόλαδο, ένωσα τα αρώματα τους μαζί με χυμό από φρεσκοστημένο λεμονάκι και τα άφησα να ψηθούν λίγα λεπτά.

Έφτιαξα στα γρήγορα ζύμη με μια κούπα αλεύρι, μια κουταλιά ελαιόλαδο, αλάτι και νεράκι. Την άπλωσα σαν ρολό και την έκοψα σε πέντε κομμάτια. Τα έκανα μπαλάκια και τα άνοιξα σε μικρά πιτάκια για να βάλω τη γέμιση.

Στη συνέχεια έκλεισα τη γέμιση μέσα. Μπήκα στον πειρασμό να τα βάλω στο φούρνο έτσι όπως τα είδα σαν καλαθάκια αλλά δε το έκανα. Έπρεπε να καταλάβω όλη τη διαδικασία.

paratha1.jpg

Χρειάζεται λίγη προσοχή για να ανοίξει το φύλλο ξανά, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να βγει έξω η γέμιση. Για να τα ανοίξω τα γύρισα από την ανάποδη και άρχισα να τα πατάω σιγά σιγά και προσεκτικά με το χέρι μου. Αν ανοίξει λίγο, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και τον πλάστη, αλλά και πάλι όχι με πολύ δύναμη.

Όταν ανοίξει ξανά το πιτάκι, σχεδόν βλέπεις τα υλικά της γέμισης μια και είναι λεπτό το φύλλο της ζύμης. Τα έψησα σε αντικολλητικό τηγάνι χωρίς λάδι, δε χρειάζεται πολυ ώρα για το καθένα, αλλά πρέπει να τα γυρνάτε συχνά.

Προτίμησα να τα κόψω κομμάτια και να τα συνοδεύσω με φρέσκο σπιτικό γιαούρτι στο οποίο πρόσθεσα μαϊντανό και λεπτές φέτες από αγγουράκι, τις οποίες είχα βάλει προηγουμένως να μαριναριστούν σε ξύδι και αλάτι.

Το καυτό των μπαχαρικών και των πιπεριών μου συνδυάστηκε πολύ καλά με το γιαούρτι αν και η γεύση της γέμισης με ξένισε αρκετά.

Τώρα που έμαθα τη διαδικασία όμως, μπορώ να σκεφτώ άπειρους συνδιασμούς για να δοκιμάσω στη γέμιση.