15.09.2015 - Updated 23.08.2017 - Μαίρη Χαρίσκου

Τρως τα νύχια σου; Κακή συνήθεια που όμως τη συναντάμε αρκετά συχνά γύρω μας. Θα σου πω πως κατάφερα εγώ να σταματήσω να τρώω τα νύχια μου.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο κύριος λόγος που τρώμε τα νύχια μας είναι καθαρά ψυχολογικός. Ξεκινάει από άγχος ή στεναχώρια και καταντάει κυριολεκτικά μανία. Δε μπορείς να αντισταθείς στα νύχια σου και τα δαγκώνεις συνέχεια. Βγάζει ίσως μια ευχαρίστηση τη στιγμή που συμβαίνει ή απασχολεί ασυνείδητα τα μυαλό μας και δρα ως αγχολυτικό.

Κακά τα ψέμματα όμως! Είναι μια πολύ άσχημη συνήθεια που μπορεί να κρατήσει δεκαετίες ολόκληρες αν δε βρεις τον τρόπο να τη σταματήσεις.

Καταρχήν θα πρέπει να ψάξεις τι είναι αυτό που σε κάνει να τρως τα νύχια σου, γιατί ξεσπάς εκεί και πότε. Αν συνειδητοποιήσεις ότι συνδέεται με τη διάθεση και το άγχος σου έχεις ήδη διανύσει τη μισή απόσταση γιατί φτάνεις στη συνειδητοποίηση της κατάστασης, οπότε ψάχνεις τρόπο να σταματήσεις να τρως τα νύχια σου.

Πως να σταματήσω να τρώω τα νύχια μου

Photo by: Maxwell GS

Τρόποι υπάρχουν πολλοί, κάποιες φορές είναι πικρά φάρμακα, κάποιες άλλες ψεύτικα τεχνητά νύχια.

Το θέμα όμως, είναι να σταματήσεις την προδιάθεση σου εσωτερικά. Θα σου πω λοιπόν πως σταμάτησα να τρώω εγώ τα νύχια μου, που τα έτρωγα πάντα από παιδί ακόμα. Και αυτόν ακριβώς τον τρόπο εξήγησα και στην 11χρονη ανιψιά μου, που επίσης τρώει τα νύχια της, όταν με ρώτησε πως κατάφερα να σταματήσω να τρώω τα νύχια μου.

Πως θα σταματήσω να τρώω τα νύχια μου;

Κάτι που δεν καταλαβαίνουν όσοι δε τρώνε τα νύχια τους, είναι πως τα νύχια μας διαφέρουν. Όταν τρως τα νύχια σου δεν έχουν την ίδια σκληρότητα με τα νύχια όσων δε τα τρώνε. Τα νύχια είναι μαλακά και κόβονται εύκολα, εξακολουθούν βέβαια να δημιουργούν πρόβλημα στα δόντια αλλά δεν είναι τόσο σκληρά όσο φαντάζονται όσοι δε τα τρώνε, είναι πιο λεπτά, πιο μαλακά και έχουν περισσότερη “ελαστικότητα”. Το ενδεχόμενο να “σπάσουν” απλά δεν υπάρχει, όχι ότι έχει κάτι να σπάσει δηλαδή, αλλά και να είχε δε θα μπορούσαν να σπάσουν.

Αν δεν ήταν τόσο μαλακά και “εύκολα” δε θα τα τρώγαμε!  Κι εκεί ακριβώς κρύβεται το μυστικό της επιτυχίας μου. Όταν το κατάλαβα αυτό, βρήκα αυτόματα και τη λύση στο πρόβλημα του δαγκώματος των νυχιών.

Ο μόνος τρόπος για να σταματήσω να τα τρώω θα ήταν να τα αφήσω να σκληρύνουν. Όχι βέβαια με κάποιο βερνίκι νυχιών! Εκτός από το ότι φαίνονται άσχημα τα φαγωμένα νύχια αν τα βάψεις, συνήθως το βερνίκι δε φτουράει αφού πρώτα το “ξεφλουδίζουμε” από το νύχι και μετά δαγκώνουμε ελεύθερα.

Αποφάσισα λοιπόν να μου “απαγορεύσω την πρόσβαση” σε κάποια νύχια. Θα μπορούσα να δαγκώνω όλα τα υπόλοιπα εκτός από τα νύχια στα μικρά μου δάχτυλα.

Σταδιακά, τα “απαγορευμένα” νύχια άρχισαν να μεγαλώνουν και να σκληραίνουν. Ακόμα κι αν προσπαθούσα να τα δαγκώσω δε θα το ευχαριστιόμουν, άσε που θα ζοριζόμουν περισσότερο.

Όταν λοιπόν τα 2 πρώτα δάχτυλα, ένα από κάθε χέρι, είναι ασφαλή, επιλέγουμε τα επόμενα 2 δάχτυλα για να βάλουμε στην απαγόρευση και συνεχίζουμε με τα επόμενα και τα επόμενα, μέχρι να έχουμε σταματήσει να τρώμε τα νύχια μας εντελώς.

Δεν είναι μια γρήγορη διαδικασία, θα σου πάρει καιρό και σίγουρα θα έχεις πισωγυρίσματα. Όμως μπορείς να καταφέρεις να σταματήσεις να τρως τα νύχια σου με αυτόν τον τρόπο γιατί διακόπτεις τη συνήθεια σταδιακά.

Είναι ένας έξυπνος τρόπος για να καταφέρεις να ξεγελάσεις τον εαυτό σου από τη μία και να πειθαρχήσεις από την άλλη.

Δοκίμασε τον! δεν έχεις να χάσεις τίποτα απολύτως. Αυτό που θα κερδίσεις όμως, είναι να σταματήσεις να τρως τα νύχια σου!

Μετά αρχίζουν άλλα βάσανα, αλλά θα σου τα εξηγήσω σε άλλη δημοσίευση.

 

Κράτα το

Κράτα το