5.07.2011 - Updated 15.07.2017 - Μαίρη Χαρίσκου – 2 ΣΧΟΛΙΑ

Είναι να μη σου κάτσει… αλλά αν σου κάτσει… την έβαψες… Ας δούμε πως μπορούμε να εξολοθρεύσουμε τους ψύλλους

Για πολλά χρόνια η μόνη μου γνώση για τους ψύλλους αφορούσε το γνωστό άσμα “ψύλλοι στα αυτίά μου μπήκανε βρε πωπω πως κάποιος άλλος ήτανε κι αν είναι αλήθεια δυστυχώς κυρά μου στη μάνα σου ολοταχώς”. Κι όπως το σκέφτομαι τώρα πιο εύκολα σουτάρεις την κυρά από το σπίτι παρά τους ψύλλους.

Photographer: lirena

Αν έχετε κατοικίδιο κάποια στιγμή στη ζωή σας πιθανότατα θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των ψύλλων. Λέω πιθανότατα γιατί εγώ είδα ψύλλους για πρώτη φορά στον όγδοο χρόνο που είχα το γάτο μου. Το “είδα” είναι λίγο σχετικό φυσικά, πιο σωστή θα ήμουν αν έγραφα “τους ένιωσα” γιατί τσιμπάνε στα πόδια οι σκασμένοι. Πηδάνε από το πάτωμα και σε τσιμπάνε. Δε πονάει, δε φαγουρίζει αλλά είναι ενοχλητικό και σου αφήνει κάτι κόκκινα σημαδάκια στο σημείο του τσιμπήματος. Αν το νιώσεις λοιπόν αυτό, να ξέρεις ότι το σπίτι σου είναι γεμάτο ψύλλους.

Ένα άλλο αλάρμ, τουλάχιστον ΄με τον δικό μου γάτο, είναι ότι δε κυκλοφορεί στο πάτωμα. Πηδάει από έπιπλο σε έπιπλο για να μην τον τσιμπάνε οι ψύλλοι που βρίσκονται στο πάτωμα.

Αν λοιπόν έχετε υποψίες ότι συγκατοικείτε με ψύλλους ψάξτε το ζώο σας. Οι ψύλλοι είναι μικρότεροι από τις ψείρες, περιπου στο μισό μέγεθος και τρέχουν σαν τρελλοί όταν προσπαθήσετε να τους πιάσετε ή πηδάνε. Οι ψείρες είναι πιο αργές και δεν πηδάνε. Αν βρείτε ψύλλους είναι η ώρα να ξεκινήσει η επιχείρηση εξολόθρευσης τους.

Βασικά το πρόβλημα των ψύλλων το πιθανότερο είναι να το συναντήσετε αρχές καλοκαιριού κι αυτό είναι καλό. Το χειμώνα θα ήταν πιο δύσκολα τα πράγματα γιατί οι ψύλλοι δεν ζουν μόνο πάνω στο ζώο σας αλλά και στις δικές σας τρίχες που έχουν πέσει στο πάτωμα, στα χαλιά, στα καλλύματα των καναπέδων κλπ.

Ας δούμε όμως τι μπορούμε να κάνουμε…

Βήμα πρώτο
Βάζετε ηλεκτρική και περνάτε όλα τα χαλιά και το πάτωμα. Πετάτε τη σακούλα στα σκουπίδια σε ώρα που είναι να περάσει το σκουπιδιάρικο για να μη ξαμολυθούν στις αδέσποτες της γειτονιάς. Σφουγγαρίζετε με χλωρίνη.

Βήμα δεύτερο
Βγάζετε τα χαλιά στο μπαλκόνι για πλύσιμο. Βγάζετε τα στρωσίδια του ζώου για πλύσιμο, σε αυτά περιλαμβάνονται και τα καλλύματα των καναπέδων και οι κουβέρτες. Βγάζετε τα πετσετάκια, σεντόνια και οτιδήποτε άλλο υφασμάτινο για πλύσιμο.

Βήμα τρίτο
Σφουγγαρίζετε καλά με χλωρίνη

Βήμα τέταρτο
Τσακώνετε το ζώο, το στριμώχνετε στο μπαλκόνι με κλειστά παράθυρα/μπαλκονόπορτες και το ψεκάζετε με ειδικό φάρμακο που θα πάρετε από τον κτηνίατρο.

Βήμα πέμπτο
Σφουγγαρίζετε καλά το μπαλκόνι με χλωρίνη

Βήμα έκτο
Πλένετε τα χαλιά σας

Βήμα έβδομο
Ξανασφουγγαρίζετε το σπίτι με χλωρίνη και κάνετε το σταυρό σας παρακαλώντας να έχετε εξολοθρεύσει τους ψύλλους. Δεν ξαναστρώνετε χαλιά φυσικά μέχρι να σιγουρευτείτε ότι εξαφανίστηκαν οι ψύλλοι, άλλωστε καλοκαιράκι είναι δε χρειάζονται…

Αν παρόλα αυτά δεν εξαφανιστούν οι ψύλλοι συνεχίζετε τα σφουγγαρίσματα με χλωρίνη κι αν τα πράγματα δε στρώσουν ίσως να χρειαστεί να επικοινωνήσετε με κάποια ειδική εταιρία απεντόμωσης γιατί την έχετε βάψει πιο πολύ από μένα.

Υ.Γ. Ψέμματα! τώρα που το ξανασκέφτομαι είχα ξανασυναντήσει ψύλλους πολύ πριν αποκτήσω κατοικίδιο, ένα βράδυ που κοιμήθηκα στους κοιτώνες του παλιού ΕΚΠΑΖΠ (στη φυλακή της Αίγινας κοινώς). Εκεί οι ψύλλοι ζούσαν μέσα στα στρώματα των κρεβατιών μάλλον γιατί όπως ξαπλώσαμε πηδούσαν και μας τσιμπούσαν σε όλο το σώμα.

Από τα τρία άτομα της παρέας η μία δε κατάλαβε τίποτα, εμένα με τσίμπησαν αρκετά και η τρίτη την έκατσε άγρια κι από όσο θυμάμαι πήγαινε σε δερματολόγους για πολύ καιρό μετά. Φυσικά αυτή ήταν αρκετά εξτρίμ κατάσταση που οφειλόταν στα πολλά ζώα που περιέθαλπταν, αλλά το αναφέρω για να ξέρετε πως δεν είναι αστεία τα πράγματα με τους ψύλλους και πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα.