22.08.2015 - Updated 17.07.2017 - Μαίρη Χαρίσκου

Δε το μισείς όταν χρειάζεσαι λίγο γύψο, στόκο ή κόλλα πλακιδίων για μερεμέτια και αυτός που είχες στην αποθήκη έχει κάνει πετραδάκια και πρέπει να ξαναγοράσεις;

Η ιστορία γνωστή. Θέλεις να κάνεις κάποιο μερεμέτι στο σπίτι. Θυμάσαι ότι έχεις στην αποθήκη, γύψο, στόκο σπατουλαρίσματος, κόλλα ή αρμόστοκο πλακιδίων και ξεκινάς μέσα στην καλή χαρά να τα πάρεις για να αρχίσεις τα μαστορέματα.

Στην αποθήκη όμως σε περιμένει η απογοήτευση. Τα υλικά που είχαν περισσέψει από την προηγούμενη φορά που μαστόρεψες και φρόντισες να φυλάξεις στην αποθήκη, έχουν πάρει υγρασία και έχουν δημιουργήσει πετραδάκια διαφόρων διαστάσεων μέσα στη σακούλα τους, από μικρά μέχρι τεράστιες κοτρώνες.

Ουσιαστικά το υλικό είναι άχρηστο. Ακόμα και να προσπαθήσεις να λιώσεις τα πετραδάκια με το νερό δε θα λιώσουν καλά και θα φανεί στο αποτέλεσμα. Οπότε πετάς το γύψο ή το στόκο σου –  μαζί και τα λεφτά σου –  και ξεκινάς για το χρωματοπωλείο της γειτονιάς για να ξαναγοράσεις. Κρίμα δεν είναι;

Σώζουμε τα υλικά που έχουν κάνει πετραδάκια από την υγρασία

Αυτό ακριβώς έπαθα σήμερα το πρωί. Από όλα είχα στην αποθήκη σαν καλό μαστόρι. Όλα τίγκα στο πετραδάκι. Και θα τα χρειαστώ αυτό το διάστημα. Πήρα δυο σακούλες και ετοιμάστηκα να πάω προς τον κάδο της γειτονιάς. Στην εξώπορτα σταμάτησα. “What if…” σκέφτηκα ενώ το μυαλό μου δούλευε στο ρελαντί.

Θυμήθηκα ένα σουρωτήρι που έχω για να κοσκινίζω τα χρώματα αγιογραφίας από τα πετραδάκια τους, κάτι που εμπνεύστηκα φυσικά από την κουζίνα και το αλεύρι. Μη τα ξαναλέμε, κουζίνα και μαστορέματα το ίδιο πράμα είναι, απλά ανακατεύεις άλλα υλικά.

Σώζουμε τα υλικά που έχουν κάνει πετραδάκια από την υγρασία

Έπιασα λοιπόν κι άρχισα να κοσκινίζω, νομίζω το πρώτο σακούλι ήταν λευκός αρμόστοκος. Όνειρο έγινε! σαν καινούργιος.

Και καλά το κοσκίνισμα, που το βάζω τώρα; αν το αφήσω σε σακούλα θα ξαναπάρει υγρασία. Άσε που φαίνεται χάλια και στην αποθήκη. Θυμήθηκα τότε κάτι παγωτά που είχαν αγοράσει πρόσφατα οι δικοί μου και φυσικά η μάνα μου δε πετάει ποτέ ταπεροειδή που μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί. Οπότε πήγα πρωί πρωί στο σπίτι τους και έψαχνα τα τάπερ.

Μια χαρά μου έκατσε ο αρμόστοκος μέσα στο τάπερ του παγωτού και συνέχισα το κοσκίνισμα με μπεζ αρμόστοκο και κόλλα πλακιδίων. Τους έβαλα και πρόχειρα από ένα ταμπελάκι με χαρτοταινία για να μη τα μπερδέψω και τα τακτοποίησα στα ράφια της αποθήκης.

Μου έχει μείνει ο γύψος και ο στόκος σπατουλαρίσματος να κοσκινίσω τώρα αλλά δεν έχω άλλα τάπερ παγωτών. Κάτι θα βρω! Το θέμα είναι πως τα έσωσα και δε θα χρειαστεί να πάω να αγοράσω.

Αν το κάνετε να φροντίσετε να φοράτε μια μάσκα μιας χρήσης ή να βάλετε ένα μαντήλι στο πρόσωπο σας για να μην αναπνέετε τη σκόνη και φυσικά να το κάνετε σε εξωτερικό χώρο.