24.11.2007 - Updated 18.04.2010 - Μαίρη Χαρίσκου – 3 ΣΧΟΛΙΑ

Ένας πόλεμος έχει ξεκινήσει τον τελευταίο καιρό. Για όλα φταίει η Σαντορίνη, ή μάλλον οι υπερβολικά πολλές ώρες εργασίας στη Σαντορίνη.

Το μεγαλύτερο διάστημα που έμεινα εκεί, έφτανα στο σπίτι πολύ αργά το βράδυ και το μόνο που ήθελα, ήταν να κάνω ένα μπάνιο και να κοιμηθώ για να φύγω νωρίς το πρωί στη δουλειά.

santorini.jpg

Για τη διατροφή μου φρόντιζαν τα διάφορα delivery του νησιού. Μας έφερναν το φαγητό στο γραφείο. Οι επιλογές δεν ήταν και πάρα πολλές. Είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε συγκεκριμένα φαγητά εστιατορίου, πίτσας, γύρου και μπαγκέτας από το σούπερ μάρκετ. Για να πω την αλήθεια προτιμούσα την μπαγκέτα από όλα τα υπόλοιπα που ήταν βουτηγμένα στις κρέμες γάλακτος και τα τηγανόλαδα. Όταν τα έτρωγες δε μπορούσες να κουνηθείς για τις επόμενες δύο ώρες.

Τις ημέρες που καταφέρναμε να μαγειρέψουμε, τις χαιρόμασταν σα να ήτανε γιορτή. Μεγάλο πράγμα το σπιτικό φαγητό.

Όταν επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη, φυσικά τα ντουλάπια μου ήτανε άδεια. Για το ψυγείο ούτε συζήτηση, το μόνο που είχε ήταν γατοτροφή.

Χρειάστηκαν λίγες ημέρες μέχρι να βάψω το σπίτι μου, στις οποίες συνέχιζα να τρώω συχνά πυκνά έτοιμες τροφές.
Ξέρετε κάτι;

Σιχάθηκα. Τα βαρέθηκα όλα. Δε θέλω να ξαναδώ πακετά έξω από την πόρτα μου.

Πέταξα το αρχαίο ψυγείο μου, το οποίο πρέπει να κατασκευάστηκε την εποχή του Νώε περίπου, και αγόρασα ένα καινούργιο που το συμπάθησα από την πρώτη στιγμή.

icook.jpg

Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει και εγώ έχω άρχισα να συγκεντρώνω τα πολεμοφόδια μου.

Και μου αρέσει αυτή η μάχη.