3.03.2010 - Updated 16.07.2017 - Μαίρη Χαρίσκου – 1 ΣΧΟΛΙΟ

Ποιές είναι οι ανάγκες τους, πως θα έπρεπε να τους στηρίξουμε στην εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας

Πριν από λίγες ημέρες είχα ενημερωθεί για την Εβδομάδα Ηλεκτρονικών Δεξιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης στις αρχές του Μάρτη σε μια προσπάθεια να ενθαρύνουν όλο και περισσότερους να ασχοληθούν με το διαδίκτυο και τις νέες τεχνολογίες γενικότερα.

Τρίτη ηλικία και ψηφιακή τεχνολογία - Ποιές είναι οι ανάγκες τους, πως θα έπρεπε να τους στηρίξουμε στην εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας

Photographer: AMagill

Παρόλο που στην επίσημη ιστοσελίδα της προαναφερόμενης εκδήλωσης δεν εντόπισα κάποιο πρόγράμμα ειδικά σχεδιασμένο για την τρίτη ηλικία η χρονική στιγμή στην οποία ανακοινώνεται το πρόγραμμα της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης για ένα πρόγραμμα που αφορά στην εξοικείωση ατόμων της τρίτης ηλικίας με τις νέες τεχνολογίες είναι κοινή.

Από τον παππού στον εγγονό

Σύμφωνα με την ανακοίνωση λοιπόν, θα υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα στο Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης “Θεσσαλονίκη” της νομαρχίας Θεσσαλονίκης με τίτλο “Από τον παππού στον εγγονό” έχει στόχο τη διευκόλυνση των καθημερινών ηλεκτρονικών συναλλαγών των συμμετεχόντων αλλά και την προαγωγή της επικοινωνίας τους με άτομα νεότερης ηλικίας.

Σύμφωνα με τη σχετική προγραμματική σύμβαση που επικύρωσε στις 2 Μαρτίου το Νομαρχιακό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, το ΚΕΚ θα προχωρήσει αρχικά στην εκπόνηση μελέτης για τη διερεύνηση των αναγκών ηλικιωμένων ατόμων αναφορικά με την ικανότητα χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών και καθημερινών εφαρμογών τεχνολογίας σε οκτώ ΚΑΠΗ του πολεοδομικού συγκροτήματος και του νομού. Στη συνέχεια θα γίνουν τέσσερις ημερίδες πληροφόρησης για τις λειτουργίες του προγράμματος και ακολούθως 320 άτομα (40 από κάθε ΚΑΠΗ) θα καταρτιστούν για εκατό ώρες, πάνω σε βασικές γνώσεις ηλεκτρονικού υπολογιστή, στη χρήση ηλεκτρονικών καρτών (ανάληψης χρημάτων ή πιστωτικών καρτών) αλλά και στη χρήση ηλεκτρονικών βιβλίων και παραμυθιών.

Αντίστοιχα προγράμματα υλοποιούνται και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση ενώ δε γνωρίζω αν θα υλοποιηθούν αντίστοιχα προγράμματα και σε άλλες νομαρχίες της Ελλάδας.

Είναι όμως αυτή η λύση;

Προσωπικά δεν είμαι σίγουρη αν μπορεί να λειτουργήσει όλο αυτό ή αν απλώς είναι ένας τρόπος να αποροφηθεί κάποια χρηματοδότηση της ΕΕ. Η τρίτη ηλικία έχει τις δικές τις ανάγκες και ιδιαιτερότητες.Μιλάμε για μια γενία όπου οι μισοί τουλάχιστον, για να μη πω οι περισσότεροι, είναι απόφοιτοι δημοτικού συνήθως.

Καταρχήν, κάποιες βασικές δεξιότητες όπως για παράδειγμα η χρήση καρτών ανάληψης χρημάτων ή ακόμα και κινητής τηλεφωνίας δεν είναι τόσο εύκολο να διδαχτούν σε ένα σεμινάριο συγκεκριμένων ωρών. Η τρίτη ηλικία ξεχνάει. Εύκολα. Προσωπικά αντιμετώπισα δυσκολία να κάνω κατανοητή στους γονείς μου ακόμα και τη χρήση τηλεκάρτας. Στην κινητή τηλεφωνία τα πράγματα ήταν ακόμη δυσκολότερα μια και τα πλήκτρα είναι “πολύ μικρά” και τα γράμματα στην οθόνη “δεν φαίνονται”. Την πρώτη φορά τα κουτσοκαταφέρναν, στην δεύτερη ξεχνούσαν τα πάντα.

Όσο αφορά τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, γνωρίζω πολλά άτομα που προσπαθούν να εκπαιδεύσουν τους γονείς τους. Οι καταστάσεις πολλές φορές είναι κωμικές ακόμα κι αν οι γονείς είναι νεώτερης ηλικίας. Η εκπαίδευση γίνεται με εντελώς απρόβλεπτους τρόπους οπού σαφέστατα οι όροι και οι ορισμοί του διαδικτύου είναι εντελώς εκτοπισμένοι. Βασιζόμαστε στη λογική τυφλοσούρτη συνήθως με τη χρήση μεγάλης δόσης φαντασίας. Και ότι κερδίζουμε, το κερδίζουμε με τη συχνή επανάληψη.

Προτάσεις

Επανάληψη. Αυτή είναι η λέξη κλειδί σε ότι αφορά τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Τι να σου κάνουν οι 100 ώρες; Εδώ με 100 ώρες εκμάθησης δε ξέρουν την τύφλα τους ούτε νεώτεροι άνθρωποι. Γνωρίζω πολλούς τέτοιους.

Αντιθέτως, η τοποθέτηση 2-3 ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κάθε ΚΑΠΗ με εγκατεστημένα σε αυτούς διάφορα κατανοητά βίντεο – βοηθήματα, τα οποία θα μπορούν να είναι προσβάσιμα και μέσω διαδικτύου, θα ήταν περισσότερο χρήσιμα. Χρήσιμη θα ήταν επίσης η επίσκεψη, ας πούμε μια φορά την εβδομάδα στους χώρους του ΚΑΠΗ ενός ατόμου που έχει γνώση της τεχνολογίας ώστε να τους βοηθά στις ερωτήσεις που μπορεί να έχουν κάθε φορά. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαν να εκπαιδευτούν πολύ περισσότερα άτομα της τρίτης ηλικίας και μάλιστα σε διάρκεια χρόνου.

Επίσης, η δωρεά από τις τράπεζες μερικών μετακινούμενων ΑΤΜ που θα γυρνάνε από ΚΑΠΗ σε ΚΑΠΗ, δηλαδή ενός μηχανήματος μικρού μεγέθους που εξομοιώνει το πραγματικό μηχάνημα αλλά με χρωματιστά χαρτιά αντί για χαρτονομίσματα θα ήταν βολικό για να εξοικιωθεί η τρίτη ηλικία με τα ΑΤΜ. Πιθανότατα θα σκεφτείτε ανάλογα παιδικά παιχνίδια, αλλά ειλικρινά η τρίτη ηλικία σε σχέση με την τεχνολογία δεν έχει μεγάλη διαφορά από τα παιδιά. Ίσως μάλιστα τα παιδιά να μπορούν να τα κατανοήσουν ευκολότερα.

Κάτι ακόμα που δημιουργεί προβλήματα είναι τα διαφορετικά λογισμικά που χρησιμοποιούν οι τράπεζες στα ΑΤΜ τους. Ακόμα κι εγώ κάποιες φορές κοντοστέκομαι και προσπαθώ να καταλάβω τι πρέπει να κάνω αν θέλω να χρησιμοποιήσω κάποιο μηχάνημα διαφορετικής τράπεζας. Προσωπικά πιστεύω πως θα έπρεπε να είναι ολόίδιες οι βασικές λειτουργίες τους.

Τέλος, επιτέλους θα έπρεπε κάποτε να βγει ένα κινητό τηλέφωνο ειδικά σχεδιασμένο για την τρίτη ηλικία. Δε τους ενδιαφέρει να ψήνει καφέ το κινητό τους. Να πατάνε εύκολα τα πλήκτρα και να διαβάζουν εύκολα τα γράμματα θέλουν. Τίποτα περισσότερο…