8.06.2011 - Updated 26.07.2017 - x-psilikatzoy – 9 ΣΧΟΛΙΑ

Aποφάσισα να γίνω urban gardener και σκοπεύω να καταγράφω εδώ τις εμπειρίες μου για να παίρνουν θάρρος και τα υπόλοιπα άσχετα παιδιά της τσιμεντούπολης

Εντάξει κυρία μου, λάβαμε τους ντοματόσπορους, πήραμε πλαστικά κυπελάκια (αυτά που έδειχνες με την εφημερίδα ήταν πολύ καλύτερα αλλά δε διαβάζω χάρτινες εφημερίδες :P) τους φυτέψαμε, τους ποτίσαμε και κάτσαμε να δούμε τι κάναμε.

Με έχουν ξαναπεί γκαντέμω αλλά τώρα το ψιλοπιστεύω. Μόλις είδε ο ουρανός τους δικούς μου σπόρους λύσσαξε. Κρύο, βροχή, μαυρίλα, λέω πάει ψόφησαν τα σποράκια μου.

Παίρνω λοιπόν δυο κουταλάκια χώμα και τα στουμπώνω πάνω πάνω στα κυπελλάκια να μην τα πιάνει κρύο. Δυο βδομάδες χρειάστηκαν. Μετά την πρώτη λιακάδα άρχισαν να φυτρώνουν κερατάκια από τους σπόρους μου. Ένα μικρό βλασταράκι, διχαλωτό στην άκρη που μέρα με τη μέρα μάκραινε. Πανικοβλήθηκα. Και τώρα τι κάνω;

Ούρμπαν γκάρντενερ - Aποφάσισα να γίνω urban gardener και σκοπεύω να καταγράφω εδώ τις εμπειρίες μου για να παίρνουν θάρρος και τα υπόλοιπα άσχετα παιδιά της τσιμεντούπολης

Photographer: dagoaty

Μπήκα να σε διαβάσω και πήρα θάρρος. Όχι, εγώ δεν θα κράταγα μόνο ένα καλό, ψαλιδίζοντας τα άλλα. Εγώ ήθελα όλα τα φυτρωμένα σποράκια μου. Πάω λοιπόν στον πατέρα μου, τον καβαντζώνω στο αμάξι και τον σέρνω μέχρι τα κυπελάκια μου να ξεχωρίσει τα κερατάκια που μπορεί να φαίνονταν μια χαρά από πάνω, από κάτω όμως στις ρίζες, θα γινόταν το σύστριγγλο.
Τα βλέπει, όχι μου λέει, είναι μικρούλια ακόμη. Θες 5 εκατοστά ακόμα για να τα πειράξεις.

Τρεις μέρες μετά δεν άντεξα. Παίρνω τρεις γλάστρες, τις γεμίζω ζεστό χωματάκι, βάζω ταμπελίτσες (να ξέρω δηλαδή και τι ποικιλία ντομάτας θα φάμε τρομάρα μας – ναι, και καμπανούλες θα φάμε!) και πιάνω να ξεχωρίσω κερατάκια. Τι κερατάκια δηλαδή, αυτά είχαν θεριέψει, πλέον είχαν γίνει σα αφτιά λαγού (τσέπης) το καθένα. Αδειάζω τα κυπελλάκια και εκεί ήταν που άρχισε το πάρτι. Μιλάμε όργιο τα ριζόνια από κάτω. Ούτε οι κολιέδες μου δε θέλουν τόση ώρα να τους ξεμπλέκω. Οπλίστηκα υπομονή, είπα και καμιά πενηνταριά ΩΜ και βουαλά!
Έχω πλέον καμιά δεκαριά ντοματιές σε κάθε γλάστρα.
Και μετά κατάλαβα ότι έκανα βλακεία.
Μία μία έπρεπε σε ξεχωριστές γλάστρες ή σε κήπο, γιατί όπου να ‘ναι θα ξαναμπλεχτούν.

Ντοματοπαράκρουση θα πάθω αυτό το καλοκαίρι, αλλά έγινα ούρμπαν γκάρντενερ με τα όλα μου, πάει και τελείωσε.

[του μπι κοντίνιουντ]