7.01.2014 - Updated 16.07.2017 - Μαίρη Χαρίσκου – 9 ΣΧΟΛΙΑ

Το μαγικό μυστικό για το άνοιγμα φύλλου για πίτες. Ζήτω η χλαού!

Δε ξέρω πόσες πιθανότητες υπάρχουν να γνωρίζετε τη λέξη χλαού αν δεν υπάρχει ποντιακή ρίζα στην οικογένεια. Για πολλά χρόνια αγνοούσα τη λέξη πλάστης, ήξερα μόνο τη χλαού της μαμάς, ένα μακρύ ξύλινο κοντάρι λίγο πιο λεπτό από τα σκουπόξυλα.

Τους πλάστες με τις λαβές, νομίζω τους έμαθα από τις γελοιογραφίες στα χέρια γυναικών που περίμεναν μεθυσμένους άντρες στην πόρτα του σπιτιού τους.

Και η χλαού όμως έπαιξε τον ίδιο ρόλο μια και βολεύει ακόμα κι αν ο άλλος είναι μακριά. Μάλιστα, σε μια σελίδα βρήκα ότι το όνομα της το οφείλει σε αυτήν ακριβώς την ιδιότητα. Αν ισχύει λοιπόν που δεν έχω ιδέα αν ισχύει αλλά έχει πλάκα,  η λέξη χλαού βγαίνει από το χλάαααα…. (ο ήχος του πλάστη πάνω στην πλάτη του άτακτου) και ου ου ου (η πονεμένη κραυγή του).

Φυσικά το θέμα μας δεν ειναι η ετυμολογία της λέξης χλαού αλλά οι ιδιότητες της. Και οι ιδιότητες της είναι θαυματουργές στο άνοιγμα φύλλου για πίτες.

Η μαμά Ισμήνη έκανε τέλειες πίτες στα νιάτα της. Τουλάχιστον αυτό έλεγε η γειτονιά, εγώ δεν είχα μέτρο σύγκρισης. Μετά μεγάλωσε πολύ, κουραζόταν και σταμάτησε να κάνει πίτες.

Όταν έκανα το δικό μου σπίτι και χρειαζόμουν πλάστη πήρα τον χοντρό με τις λαβές. Τάχαμου δήθεν ήταν πιο μοντέρνος και λογικά πιο καλός αφού αυτόν χρησιμοποιούσε όλος ο κόσμος. Φυσικά τότε δεν έκανα πίτες και δεν είχα ανοίξει φύλλο.

Τα πρώτα μου φύλλα για πίτα τα άνοιξα με τον χοντρό πλάστη με τις λαβές. Κουτσά στραβά κατάφερνα να κάνω πίτα με λίγο ζόρι. Φυσικά καμία σχέση με τα τεράστια, υπέροχα, λεπτά φύλλα της μάνας μου αλλα η δουλειά γινόταν και η μαμά δε μιλούσε για να μη μου σπάσει τα νεύρα, δε θέλει και πολύ βλέπεις να σπάσουν τα νεύρα σου όταν προσπαθείς να μάθεις να ανοίγεις φύλλο για πίτα.

Μετά από πολύ καιρό είπα να δοκιμάσω τη χλαού της μαμάς για να δω τι διαφορά έχει. Και ω! τι μαγεία! το φύλλο άνοιγε πολύ ευκολότερα και μπορούσα και να το τυλίγω γύρω από τον πλάστη όπως έβλεπα τη μαμά μου να κάνει από όταν ήμουν πιτσιρίκι.

Κάπου εκεί πήρα διαζύγιο από τον πλάστη με τις λαβές. Χλαού και πάλι χλαού για να ανοίγεις τέλειο φύλλο για πίτα εύκολα. Αν λοιπόν θέλετε να μάθετε να ανοίγετε φύλλο για πίτες αγοράστε μια χλαού, θα ιδρώσετε λιγότερο σας το υπόσχομαι.

Η χλαού της μαμάς ήταν αρκετά μακριά για τον πάγκο της κουζίνας μου και την έκοψα 10 εκατοστά, οπότε μη σας αποθαρρύνει το μάκρος της. Δε ξέρω αν θα με βόλευε για άλλες χρήσεις, ας πούμε για να ανοίξω φύλλο για κουλουράκια που θα κόψω με κουπ-πατ  ο χοντρός πλάστης είναι πιο βολικός μάλλον, αλλά για τις πίτες και λεπτό φύλλο η χλαού είναι μονόδρομος.

Δεν έχω ιδέα αν υπάρχουν κι αλλές ντοπιολαλιές  για αυτόν τον πλάστη, αν γνωρίζετε κι άλλες λέξεις πολύ θα ήθελα να τις μάθω.  Σε στεγνά και ξερακιανά μοντέρνα ελληνικά τον λένε μακρύ πλάστη και πολύ ξενέρωτο μου ακούγεται σε σχέση με τη λέξη χλαού που γεμίζει το στόμα σου όσο να πεις!