11.11.2012 - Updated 12.11.2017 - Μαίρη Χαρίσκου – 3 ΣΧΟΛΙΑ

Κουφάλα Grinch μη χαίρεσαι που δεν έχουμε φράγκο! τράβα κρύψου στη φωλιά σου γιατί εμείς θα αγαπάμε πάντοτε τα Χριστούγεννα αλά Ντίκενς…

Τώρα εγώ κανονικά θα έπρεπε να γράφω χριστουγεννιάτικα κείμενα από μέρες. Βλέπω και τα μαγαζιά που χριστουγεννιάζουν σιγά σιγά και αισθάνομαι τριαλαλό μπιριμπίμ μπριριμπόμ ένα πράμα. Έχω βάλει και χριστουγεννιάτικο ραδιόφωνο και σιγοτραγουδάω που και που το γουι-γουίς-γιου-ε-μέρι-κρίστμας ή το μπέιμπι-ιτς-κολντ-αουτσάιντ.

Το πρόβλημα όμως είναι πως είναι κολντ και ινσάιντ, δηλάδη σε ελεύθερη μετάφραση έχω ξεπαγιάσει χωρίς θέρμανση εδώ πέρα, οπότε η μπιριμπίμ μπιριμπόμ διάθεση κάπου χάνεται ανάμεσα στις κουβέρτες και τη δευτεροτρίτη κάλτσα.

Μου είναι εντελώς δύσκολο αυτή τη στιγμή να χριστουγεννιάζω και να το παίζω χαρωπή και ανέμελη ενώ κρυώνω. Δεν έχω βλέπεις και τζάκι στο σπίτι να του πετάξω μέσα δυο καυσόξυλα για να μου ρθει η διάθεση να φτιάχνω πραγματάκια για τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση.

Οπότε δε ξέρω πως θα κυλίσει η φετινή χριστουγεννιάτικη σεζόν την οποία αγαπάμε ιδιαιτέρως στο sheblogs. Προσπαθώ ακόμα να το βρω.

Φυσικά δε θα αφήσουμε τον κύριο Grinch να μας κλέψει τα Χριστούγεννα. Άλλωστε και το δεντράκι μας το έχουμε ήδη και τα στολίδια μας υπάρχουν διαθέσιμα σε ένα χαρτόκουτο στην αποθήκη.

Θα είναι όμως διαφορετικά μάλλον. Είχα για παράδειγμα στο μυαλό μου από πέρσι να φτιάξω διάφορα πραγματάκια με τσόχα για τα Χριστούγεννα φέτος. Αλλά μετά από ώριμη σκέψη αποφάσισα να μη το κάνω για τον απλούστατο λόγο ότι δε θέλω να ξοδέψω χρήματα που χρειάζονται για κάτι άλλο.

Ντάξει δε το δένω και κόμπο κιόλας ότι θα αντέξω στους πειρασμούς όλο το επόμενο διάστημα, έκοψα και το τσιγάρο προσφάτως οπότε ίσως μου επιτρέψω κάποιες μικροσπατάλες ως επιβράβευση για τα χρήματα που εξοικονομώ από το κάπνισμα.

Όμως στο μυαλό μου τριγυρίζουν διαφορετικές σκέψεις αναφορικά με τα Χριστούγεννα. Όπως το αν θα τα καταφέρει ο κόσμος να έχει να φάει χριστουγεννιάτικα ή το πως θα μπορέσει να κουμαντάρει τα παιδιά που τα ‘χει μεγαλώσει με πιο υψηλές απαιτήσεις.

Κι από την άλλη… σκέφτομαι ότι η αγαπημένη μας χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ντίκενς θα σταθεί σύμμαχος στο πλευρό μας, ακόμα και στα πιο δύσκολα Χριστούγεννα που μπορεί να ζήσουμε…

Χθες άλλωστε… είχα ανάψει ένα ρεσώ στο γραφείο για να ζεσταίνω τα δάχτυλα μου που ξεπάγιαζαν ολίγον. Και μετά σκεφτόμουν τον Ντίκενς και έβαζα τα γέλια… ποιος θα το φανταζόταν…

Καλά Χριστούγεννα να έχουμε λοιπόν!

(όσο δύσκολα κι αν είναι φέτος, υπήρξαν πολλά χειρότερα στο παρελθόν, να το θυμάστε αυτό…)